ਭੂਤ ਕਾਲ

ਹੁਤੇ ਜੋ ਥੇ ਭੰਡ ਭਗਤੀਏ, ਰਾਜਨ ਕੇ ਥੇ ਸਵਾਂਗ ਰਚਾਵਤ।
ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਕਰ ਭੇਖ ਧਾਰ, ਲੋਗਨ ਕੇ ਮਨ ਕੋ ਪਰਚਾਵਤ
ਕਉਡੀ, ਦਮੜਾ ਜੋਰਿ ਜੋਰਿ, ਘਰ ਕਟੁੰਬ ਕਾ ਉਦਰ ਪੁਰਾਵਤ
ਥੇ ਸਵਾਂਗੀ ਪਰ ਭੂਲ ਕਰ, ਸਵਾਂਗ ਕੋ ਨਹੀਂ ਥੇ ਅਸਲ ਬਤਾਵਤ

ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ

ਕੇ ਨਮਰੂਦ, ਫਿਰੋਨੇ, ਭੂਲਾਇ ਕਰ, ਕਲਜੁਗ ਐਸੇ ਭੰਡ ਉਪਜਾਏ।
ਭੇਖੀ ਗੁਰੂਅਨ ਕੇ ਲੇਹੜੇ, ਹਰਲ ਹਰਲ ਕਰ ਖੌਰੂ ਪਾਏ।
ਸਰਮੁ ਧਰਮ ਦੋਇ ਤਿਆਗ ਕਰ, ਗ੍ਰੰਥ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਰੀਕ ਸਦਾਏ।
ਰਾਮ ਰਾਇ ਅਰੁ ਧੀਰਮਲ ਸਮ, ਪ੍ਰਤਖ ਗੁਰੂ ਆਪਨ ਕਹਿਲਾਏ।
ਵੈਸਾਖ ਨੰਦਨ, ਧਰਮ ਵਯਾਘ੍ਰ ਰੂਪ, ਲੋਗਨ ਕੇ ਮਨ ਕੋ ਭਰਮਾਵਤ
ਮਮ ਪਾਛੇ, ਗ੍ਰੰਥ ਰੂਪ ਮਮ, ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਆਦੇਸ਼ ਨਾ ਕਰਣ ਧਰਾਵਤ
ਗ੍ਰੰਥ ਗੁਰੂ ਕੀ ਸਾਮ ਤਜ, ਛੱਤਰ ਚਉਰ ਪਰ ਹੱਕ ਜਤਲਾਏ।
ਗ੍ਰੰਥ ਗੁਰੂ ਤੇ ਬੇਮੁਖ ਹੋਏ, ਦੀਰਘ ਹੂੰ ਦੀਰਘ ਪਾਪ ਕਮਾਏ।
ਘੋਰ ਨਰਕ ਕੇ ਪਾਤਕੀ, ਕਬਹੂੰ ਠਉਰ ਨਾ ਕਤਹੂੰ ਪਾਏ।
ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਗਵਾਇ ਕਰ, ਅਗਨ ਕੁੰਡ ਨਿਸਚਤ ਕਰਾਏ।
ਗ੍ਰੰਥ ਪੰਥ ਬਿਨੁ ਕਉਨ ਹੈ, ਗਜ ਗਰਾਹ ਤੇ ਲਏ ਛੁਡਾਏ।

1. ਨਮਰੂਦ : ਸ਼ਿਨਾਰ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ, ਇਸਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੱਬ ਐਲਾਨਿਆ ਸੀ।
2. ਫਿਰੋਨ : ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਕੁਰਾਨ ਵਿਚ ਵਰਣਤ ਕ੍ਰੂਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਖਵਾਇਆ। ਇਹ ਨੀਲ ਨਦੀ ਵਿਚ ਗ਼ਰਕ ਹੋਇਆ।
3. ਗਜ ਗਰਾਹ : ਜਬ ਹੀ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਿਧਿ ਗਜ ਗਰਾਹ ਤੇ ਛੂਟਾ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 632੨)

ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਵਰਣਤ ਪੌਰਾਣਿਕ ਹਾਥੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਂਦੁਏ ਨੇ ਜਕੜ ਲਿਆ ਸੀ ਐਪਰ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਖਲਾਸੀ ਕੀਤੀ।