ਆਉ ਰਲ ਮਿਲ ਕਰੀਏ ਵਿਚਾਰ!
ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰਹੇ ਹਾਂ ਮਾਰ?
ਧੀਆਂ ਬਾਝੋਂ ਸਭ ਵਿਹੜੇ ਸੁੰਨੇ।
ਧੀਆਂ ਬਾਝੋਂ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ ਨਾ ਸੁਣਨੇ।
ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ।
ਉਹ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰਦੇ।
ਪੁੱਤਾਂ ਵਾਂਗੂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ,
ਕਰੀਏ ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ।
ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰਹੇ ਹਾਂ ਮਾਰ?
ਧੀ ਬਾਝੋਂ ਹਰ ਕੁੱਖ ਹੈ ਸੁੰਨੀ!
ਰੁੱਖ ਬਿਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸੁੰਨੀ।
ਕੁੱਖ ਵਿਚ ਜੋ ਧੀ ਮਰਵਾਉਂਦੇ।
ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਸੁੱਖ ਨਾ ਪਾਉਂਦੇ।
ਧੀ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਾ ਚੁੱਕੋ ਸਿਰ ’ਤੇ ਭਾਰ।
ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰਹੇ ਹਾਂ ਮਾਰ?
ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇ-ਨਾਤੇ।
ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਾ ਸਮਝਣ ਮਾਪੇ।
ਧੀ ਜੰਮੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ!
ਗੁਰੂ-ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸੀਸ ਝੁਕਾਈਏ!
ਬਿਨਾ ਧੀ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘਾ,
ਸੁੰਨਾ ਲੱਗੂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ।
ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰਹੇ ਹਾਂ ਮਾਰ?