ਕੰਧਰਾਂ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰੇਂ, ਰੱਬ ਹੀਅਰੇ ਹੈ ਵਸਦਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਤਾਂਹੀ ਰੱਬ ਹੈ ਦਿੱਸਦਾ।
ਜੰਗਲ ਜੰਗਲ ਜਾ ਕੇ ਢੂੰਢੇ, ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਮਿਲ ਜਾਏ,
ਅੱਥਰੂ ਭਰ ਦੋ ਨੈਨ ਕਟੋਰੇ, ਪੁਕਾਰ ਤੇਰੀ ਉਸ ਭਾਏ।

ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰੰਗ ਰਾਤਾ, ਹਿਰਦਾ ਸੁਧ ਤਾਂ ਹੋਵੇ,
ਪ੍ਰਭ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਆਸ ਰਿਦੈ ਵਿਚ ਸੁਪਨੇ ਦਰਸ ਪਲੋਵੇ।
ਕਰ ਬੇਨੰਤੀ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ, ਤੁਧ ਬਿਨ ਕੋ ਨਾ ਦੂਜਾ,
ਹਿਰਦੇ ਵਸ ਜਾ ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ, ਨਿੱਤ ਕਰਾਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ।

ਬਲਿਹਾਰੇ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ ਤੇਰੇ, ਸਦਾ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਾਂ,
ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਜੀਆਂ ਸਭਨਾ ਕਾ, ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਪਛਤਾਵਾਂ।
ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਦੀ ਗਠੜੀ ਭਰ ਗਈ, ਕਿਵ ਕਰ ਪੱਲਾ ਛੁਡਾਵਾਂ,
ਸ਼ਰਨੀ ਸ਼ਰਨ ਹਾਂ ਆਯਾ ਤੇਰੇ, ਕਿਵ ਕਰ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਵਾਂ।

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਹਰਨਾਖਸ਼ ਮਾਰ ਪਚਾਯਾ,
ਸੜ ਗਈ ਹੋਲਕਾ ਪਾਪਨ ਭਾਰੀ, ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਕਰ ਕੇ ਵਿਖਾਯਾ।
ਕਲਜੁਗ ਅੰਦਰ ਭਗਤਾਂ ਤਾਈਂ, ਸੱਚਾ ਰੰਗ ਦਰਸਾਯਾ,
ਸਭਨਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਾਲਮ ਭੀ ਪਤਿਆਯਾ।

ਮੈਂ ਨਿਮਾਣਾ ਗਰੀਬ ਦਰ ਤੇਰੇ, ਬੈਠਾ ਆਸ ਲਗਾਈ,
ਕਿਵ ਕਰ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਤੇਰਾ, ਕਰ ਮਿਹਰਾਮਤ ਸਾਂਈਂ।
ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲ ਜਾਏ ਮੈਨੂੰ, ਦਰਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਿੱਤ ਪੀਵਾਂ,
ਬੀਰ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰੇ ਬੇਨਤੀ, ਆਸ ਦਰਸ ਲੱਗ ਜੀਵਾਂ।