(ਇਕ 80 ਸਾਲ ਦਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਿਸਾਨ ਕਵੀ, ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ
ਅਰਥ ਦੱਸਦਾ ਏ) ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਕਿਸਾਨ ਦਾ ਇਉਂ ਕਹਿੰਦਾ,
ਕਿਰਤ ਕਰੋ ਤੇ ਕਰੋ ਸਤਿਕਾਰ ਸਭ ਦਾ।
ਕਰੋ ਰਾਜ ਜੇ ਕਰੋ ਨਾ ਮਾਣ ਇਸ ’ਤੇ,
ਵੰਡ ਛਕੋ ਤੇ ਕਰੋ ਉਪਕਾਰ ਸਭ ਦਾ। ‘ਸ’ ਅੱਖਰ ਸਤਿਨਾਮੁ ਦਾ ਜਾਪੁ ਜਪਨਾ,
ਗੁਰਮੁਖ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ ਕਿਰਦਾਰ ਸਭ ਦਾ।
ਸਤਿਨਾਮੁ-ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਰਿਦੈ ’ਚੋਂ ਧੁਨ ਆਵੇ,
ਤਾਂ ਜੁ ਇਹ ਜਨਮ ਨਾ ਹੋਵੇ ਖੁਆਰ ਸਭ ਦਾ। ‘ਨ’ ਅੱਖਰ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਏ,
ਨਾ ਕਰ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰ ਸਭ ਦਾ।
‘ਕੋਮਲ’ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੱਕ ਖੋਹਣਾ,
ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਏ ਦਿਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਸਭ ਦਾ। ਆਗੂ, ਗੱਲ ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ?
ਅੰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਸਭ ਦਾ।
ਤੁਸੀਂ ਦੇਣ ਨਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇ ਸਕਦੇ,
ਤੁਹਾਡੇ ਲਹੂ ਵਿਚ ਪਸੀਨਾ ਕਿਸਾਨ ਦਾ ਏ। ਉਹ ਤਾਂ ਧਰਮ ਇਮਾਨ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਦਾ,
ਤੁਹਾਡਾ ਫੁੱਟਿਆ ਕਰਮ ਇਮਾਨ ਦਾ ਏ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਢੋਈ ਦਰਗਾਹੇ ਨਹੀਂ ਕਦੇ ਮਿਲਣੀ,
ਕਿਉਂ ਜੋ ਕੰਡੇ ਸੜਕਾਂ ’ਤੇ ਬੀਜ ਰਹੇ ਹੋ। ਉਹ ਤਾਂ ਦੋਹੀਂ ਜਹਾਨੀ ਸੁਰਖਰੂ ਹੈ,
ਰਸਤੇ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਰੀਝ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਸ ਸੋਚ ਦਾ ਜ਼ਰਾ ਖ਼ਿਆਲ ਕਰਨਾ,
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਿਆ ਨਾਹੀ ਇਸ ਦਾ ਭੇਤ। ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਹਿੰਦੇ,
‘ਜੇਹਾ ਬੀਜੈ ਸੋ ਲੁਣੈ ਕਰਮਾ ਸੰਦੜਾ ਖੇਤੁ’
ਗੱਲ ਮੰਨੋ ਤੇ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਵੋ,
ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਿਰਦਾ ਹੋਵੇ ਠੰਡਾ ਠਾਰ ਸਭ ਦਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿੰਨੇ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋ ਗਏ,
ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ ਜੁ ਹੋਵੇ ਉੱਧਾਰ ਸਭ ਦਾ।
ਓਏ ਸਰਕਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਨਾ ਸਮਝ ਆਈ,
ਰੱਦ ਕਰ ‘ਕਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ’ ਤੇ ਲੈ ਪਿਆਰ ਸਭ ਦਾ। | 
