ਦਿੱਤੀ ਜਾਏ ਨਾ ਦੇਣ ਇਸ ਜੱਗ ਅੰਦਰ,
ਡਾਢੀ ਮਾਂ ਦੀ ਕਠਿਨ ਕਮਾਈ ਹੁੰਦੀ।
ਕੋਮਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਫੁਲਤ ਕਰਨਾ,
ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਰੱਬ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ।
ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਹੀ ਰੱਬ ਦੀ ਮਿਹਰ ਦਾ ਏ,
ਇਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਦਾਨਾਈ ਹੁੰਦੀ।
ਵਿਚ ਸਮਾਜ ਵੀ ਰੁਤਬਾ ਬੁਲੰਦ ਹੁੰਦਾ,
ਕੀਮਤ ਮਮਤਾ ਦੀ ਪਰ ਕਿਤੇ ਪਾਈ ਹੁੰਦੀ!

ਕੋਝੀ ਗੱਲ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਪਾਣੀ ਤਾਈਂ ਮਧਾਣੀ ਜੇ ਰਿੜਕਦੀ ਏ।
ਇਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੁਰੂ ਮਾਤਾ,
ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਥਿੜਕਦੀ ਏ।
ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਝਿੜਕ ਕੇ ਕਿਸੇ ਗੱਲੋਂ,
ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਝਿੜਕਦੀ ਏ।
ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾਉਣ ਦਾ ਹਰ ਯਤਨ ਕਰਦੀ,
ਏਸ ਫਰਜ਼ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਤਿੜਕਦੀ ਏ।

ਮਿਹਰ ਮਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦਾਤ ਹੁੰਦੀ,
‘ਮਾਂ ਮਾਂ’ ਕੂਕਦੇ ਲੋਕ ਤਾਹੀਓਂ ਰੱਜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਜਿਹੜੇ ਮਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ,
‘ਕਿਰਨ’ ਕੰਮ ਉਹ ਅਸਲੋਂ ਚੱਜ ਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤਾਰਾਂ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਢਿੱਲੀਆਂ ਹੋਣ ਜੇਕਰ,
ਤੂੰਬੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਲੈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਾਂ ਤੋਂ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਰ,
ਕਦੇ ਜੀਵਨ-ਸੰਗਰਾਮ ’ਚੋਂ ਭੱਜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ,
ਕਿਉਂ ਨਾ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਈਏ?
ਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰ ਕੇ,
ਧੀ ਪੁੱਤ ਹੋਣ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਪਛਾਣ ਲਈਏ!