ਸੁਣੋ ਸਿੰਘੋ ! ਇਕ ਬੀਬੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਵਾਂ।
ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕੰਨੀਂ ਗੱਲ ਪਾਵਾਂ।

ਜੈਸੀ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਪੰਗਤ।
ਤੈਸੀ ਬੱਚੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਰੰਗਤ

ਤੜਕੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਨੇਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੈ ਕਰਦਾ।
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ, ਹੈ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ।

ਨੰਗੇ ਕੇਸੀਂ ਨਾ ਕਿੱਧਰੇ ਜਾਂਦਾ।
ਸਭ ਨੂੰ ‘ਗੁਰੂ ਦੀ ਫਤਿਹ'' ਬੁਲਾਂਦਾ।

ਦਾਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਗੁਰੂ-ਘਰ ਜਾਂਦਾ।
ਸਪੀਕਰ ਵਿਚ ਹੈ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਗਾਂਦਾ।

ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਛਕਣ ਵੇਲੇ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ ’ ਕਹਿੰਦਾ।
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ, ਪੈਰੀਂ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ।

ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ, ਗੱਲ ਹੈ ਜਰਦਾ।
ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ, ਜੀ-ਜੀ ਕਰਦਾ।

ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਵਟਾਵੇ।
ਕੰਮ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ, ਮੱਥੇ ਵੱਟ ਪਾਵੇ।

ਘਰ ਵਿਚ ਕੇਸਕੀ ਬੰਨ੍ਹਕੇ ਰਹਿੰਦਾ।
ਮੁਖ ਤੋਂ ਨਾ ਕਦੇ ਵਾਧੂ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ।

ਜਦ ਵੀ ਚੌਂਕੜਾ ਮਾਰ ਕੇ ਬਹਿੰਦਾ।
ਗੁਰੂ-ਜੱਸ ਸੁਣਨ ਲਈ, ਕਾਹਲਾ ਰਹਿੰਦਾ।

‘ਬੋਲੇ ਸੋ ਨਿਹਾਲ’ ਦਾ ਜਦ ਜੈਕਾਰਾ ਲਾਵੇ।
ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ 'ਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਕਰ ਜਾਵੇ।

ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੁਰਬਾਣੀ, ਕੰਠ ਵੀ ਕਰ ਲੂ।
ਧਿਆਨ ਨਾਮ ਵਿਚ, ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੂ

ਪਿਤਾ ਜੀ ! ਮੈਂ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਸਿੰਘ ਹੈ ਸੱਜਣਾ।
ਕੇਸ-ਦਾੜ੍ਹੇ ਨਾਲ; ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਹੈ ਕੱਜਣਾ।

ਜਲਦੀ ਮੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ, ਹੈ ਦਾਤ ਛਕਾਉਣੀ।
ਗਲ਼ ਦੇ ਵਿਚ ਕਿਰਪਾਨ ਹੈ ਪਾਉਣੀ।

ਇਹ ਇਕ ਵਧੀਆ ਬੀਬਾ ਬੱਚਾ ਕਹਾਉਂਦਾ।
ਤਾਂਹੀਂ ਸਾਡੇ, ਇਹ ਦਿਲ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ।

ਐਸੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਰੱਬ ਚੰਗਾ ਗੁਰਸਿੱਖ ਬਣਾਊ।
ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, “ਹਰਜੀਤ ਸਿੰਘ” ਨਵੀਂ ਪੈੜ ਪਾਊ।