ਬਿਰਹੇ ਸੁਲਤਾਨ ਦਾ, ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਤਾਂਘ ਦਾ,
ਦੀਦਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ, ਕਰਾਰ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ, ਵਾਲੀ ਏ ਜਹਾਨ ਦਾ,
ਸੁਧਤਾ ਕੀ ਸ਼ਾਨ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਪ੍ਰਿਉ ਦੇ ਬਾਬੀਹੇ ਦਾ, ਪਿਆਸ ਦੇ ਤਸੀਹੇ ਦਾ,
ਜਲ ਬੂੰਦ ਵਰਸੀਹੇ ਦਾ, ਮੀਂਹੁ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ । ਧਰਤ ਅਕਾਸ ਦਾ, ਬਾਬੀਹੇ ਵਾਲੀ ਪਿਆਸ ਦਾ,
ਸਾਰੰਗ ਦੀ ਆਸ ਦਾ, ਨਜਾਤ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਾ, ਮਨ-ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਚਿਤ ਦਾ,
ਗੁਰੂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਾਲੀ ਖਿੱਚ ਦਾ, ਮਿਲਾਪ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਦੋਸਤ ਇਆਨ ਦਾ, ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਾਨ ਦਾ,
ਬੁੱਧ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ, ਬਿਬੇਕ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ । ਗੁਰੂ-ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਵੇਲ ਦਾ, ਸੁਰਤੀ ਦੇ ਖੇਲ ਦਾ,
ਸਬਦ ਦੇ ਮੇਲ ਦਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ । ਦਸਵੇਂ ਦੁਆਰ ਦਾ, ਅਗਮ ਅਪਾਰ ਦਾ,
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਧਾਰ ਦਾ, ਜਲਸਾਰ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸਾਜ ਦਾ, ਅਨਹਤ ਨਾਦ ਦਾ,
ਮਨ ਦੀ ਰਬਾਬ ਦਾ ਸੁਰ ਸਾਜ ਹੋਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ ਤੰਦੀ ਵਾਲੀ ਤਾਰ ਦਾ, ਬਿਰਹੇ ਦੇ ਨਾਦ ਦਾ,
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ, ਪ੍ਰੀਤ-ਰਾਗ ਆਉਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ, ਪ੍ਰੀਤ-ਰਾਗ ... । ਪਦ ਅਰਥ- ਬਿਰਹੇ = ਪਿਆਰ ਵਾਲੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤੜਫ ਸੁਲਤਾਨ = ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ, ਪਰਮੇਸੁਰ। ਤਾਂਘ = ਉਡੀਕ। ਕਰਾਰ = ਇਕਰਾਰ, ਆਪਾ-ਭਾਵ ਵਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਸੁੱਧਤਾ = ਪਵਿਤਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਨਿਰੰਜਨ ਸਰੂਪ। ਦੀਦਾਰ = ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇਛਾ। ਪ੍ਰਿਉ = ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ ਪਿਆਸ। ਵਰਸੀਹੇ = ਜਲ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਵਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਧਰਤ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ = ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬੂੰਦ ਦੀ ਪੁਕਾਰ। ਸਾਰੰਗ = ਪਪੀਹਾ ਨਜ਼ਾਤ = ਮੁਕਤ ਹੋਣਾ ਭਾਵ ਪਿਆਸੇ ਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣਾ। ਦਵੈਤ = ਦੁਵਿਧਾ, ਭ੍ਰਮ ਦੋਸਤ ਇਆਣ = ਅਗਿਆਨੀ ਮਨ,ਅਨਜਾਣ। ਬਿਬੇਕ = ਗੁਰੂ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਝੀ ਭਾਵ ਗੁਰਮਤਿ। ਜਲਸਾਰ = ਜਲਾਸਰੇ ਭਾਵ ਸਮੁੰਦਰ। ਅਨਹਤ ਨਾਦ = ਸਬਦ ਸੁਰਤ ਦੀ ਆਤਮ-ਰਸ ਵਾਲੀ ਧੁਨ ਤੰਦੀ = ਤੰਤ, ਪ੍ਰਾਣਾ ਦੀ ਡੋਰੀ। | 
