ਕਾਵਿ ਛੰਦ ਰਾਗ ਤਾਲ ਸਬਦ ਮਿਲਾਏ ਚਾਲ
ਗਿਆਨ ਹੀ ਤੇ ਬੂਝੀਐ ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਕੋ,
ਬਿਬੇਕ ਬੁੱਧ ਨਾਮ ਦਾਨ ਮਨ ਕੋ ਮਿਟਾਏ ਮਾਨ
ਸਤਸੰਗ ਲਗ ਪਾਈਐ ਜੀ ਸਬਦ ਬਿਚਾਰ ਕੋ
ਸੇਵ ਸਿੱਖ ਲਾਏ ਚਿਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਭਗਤਿ ਹਿਤ
ਪ੍ਰਾਣ ਦਾਨ ਪਾਈਐ ਜੀ ਮੁਕਤ ਗਿਆਨ ਕੋ,
ਧਾਰ ਏਕ ਰਾਖ ਟੇਕ ਦੂਜਾ ਨਾਹਿ ਮਨਹਿ ਚੇਤ
ਕੀਜੈ ਨਾ ਅਵਰ ਆਸ ਬਿਰਹੇ ਪਿਆਸ ਕੋ।