ਚੇਤਾ ਕਰ ਚੇਤ ਪ੍ਰਭ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਾਇਆ ਓ ਕੰਤ,
ਵੈਸਾਖ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿਚ ਭੇਟ ਹਰਿ ਸੰਤ। ਸੰਚ ਜੇਠ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਖੀਆਂ ਤੋਂ ਰੰਗ,
ਨਿਵ ਓਸ ਵਡਿਆਈ ਭਾਗ ਮੱਥੇ ਜੋ ਲਿਖੰਤ ਜੋ ਨੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੇ ਛੱਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਾਂਈਂ ਸੰਗ,
ਆਸਾੜ, ਨਾਮੁ ਰਾਹੀਂ ਪੈਣੀ ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਠੰਢ। ਸੱਚੇ ਦਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂਈਂ ਮੰਗ,
ਬਾਰਾਂ-ਮਾਹ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਰਹੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਬਸੰਤ ਏਸ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਹਾਰ ਕਰ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ,
ਬਣ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਤੇ ਹੋਵੇ ਸਾਉਣ ਵਾਲੀ ਜਲਧਾਰ। ਭਾਦੁਇ ਭਰਮ ਹੈ ਜਾਲ ਹੈ ਵੱਡਾ ਜਮਕਾਲ,
ਭਾ-ਦੁਇ ਸਦਾ ਛੱਡ, ਸਦਾ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇਰੀ ਢਾਲ। ਪ੍ਰੀਤ-ਪ੍ਰੇਮ ਵਾਲੀ ਤਾਂਘ, ਤੇ ਓਹ ਆਪ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ,
ਅਸੂ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਾ ਸੁੱਖ ਆਵੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਸੱਚੇ ਦਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂਈਂ ਆਸ,
ਬਾਰਾਂ-ਮ -ਮਾਹ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਰੱਖੀਂ ਸਾਂਭ ਸੱਚੀ ਦਾਤ। ਕਤਿਕ ਸਾਧਸੰਗ ਜਪ, ਤੇਰੀ ਉਤਰਹਿ ਗੀ ਸੋਚ,
ਨਾ ਤੂੰ ਬੇਮੁਖ ਹੋਵੇਂ ਤੇ ਨਾ ਤੂੰ ਰੋਵਹਿਂ ਹਰ ਰੋਜ। ਮੰਘਿਰਿ ਆਸਰਾ ਲੈ ਤੱਕ ਹੋ ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਦੀ ਸੋਭ,
ਆਰਾਧ ਪੂਰਾ ਪਰਮੇਸਰ ਲੱਥੇ ਜਨਮ ਬਿਓਗ। ਪੋਖਿ, ਸਰਬ ਸੁੱਖਾਂ ਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਸਕੇ ਪੋਹ,
ਨਿੱਘ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਚੱਖ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਤੂੰ ਹੋ। ਸੱਚੇ ਦਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਏਹ ਦਿਨ ਚਾਰ ਵਾਲੀ ਸੋਭ,
ਬਾਰਾਂ-ਮਾਹ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਆਸਰਾ ਤੇ ਓਟ। ਮਾਘਿ, ਸੱਚ ਦਾ ਹੈ ਮਜਨ, ਧੂੜੀ ਨਿਵ ਨਿਵ ਮੰਗ,
ਮਿਟੇ ਮਨ ਦਾ ਦਵੈਤ, ਕਰ ਸੱਚ ਸਾਧੂਆਂ ਦਾ ਸੰਗ। ਫਲ ਗੁਣਿ ਦਾ ਅਨੰਦ, ਜਿਵੇਂ ਖਿੜਿਆ ਬਸੰਤ,
ਗੀਤ ਮੰਗਲ ਓਹ ਗਾਵਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਿਰਦੇ ਹੈ ਕੰਤ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਰੰਗਿਆ ਹੈ ਐਸਾ ਹਰਿ ਰੰਗ,
ਏਹ ਮਜੀਠ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤੀ ਦਾ ਸੰਗ। ਭਲੇ ਦਿਨ ਨੇ ਸੁਹਾਵੇ, ਦਾਤ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਾਲੀ ਮੰਗ,
ਬਾਰਾਂ-ਮਾਹ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਰਹੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਬਸੰਤ। | 
