ਕੰਨੇ ਬਿੰਦੀ ਰਾਰਿ 'ਚ ਰਾਰਾ
ਹਾੜਾ ਪਾਵੇ ਜਿਉਂ ਆੜੇ ਨੂੰ
ਤਾਂ ਐੜੇ ਅੱਧਕ ਭਾਂਡਾ ਕੀਤਾ
ਹੋ ਆਇਆ ਮੁਕਤਾ ਰਾਰੇ ਨੂੰ
ਖਖਾ ਮੁਕਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਉਡੀਕੇ
ਵਾਂਗ ਸੁੱਖ-ਦੁੱਖ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ ਨੂੰ
ਐੜੇ ਅ-ਖਰ ਸੱਚ ਵਰਤਾਇਆ
ਖੈਰ ਪਈ ਹੈ ‘ਖਖੇ’ ‘ਰਾਰੇ ’ ਨੂੰ
ਅ-ਖ-ਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਦਰੁ ਬੁੱਝ ਲੈਂਦੇ
ਏਹ ਅ-ਖਰ ਮਿਲਣ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ
“ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ” ਸੱਚ ਵਰਤਾਇਆ।