ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ ਬਹਿ ਗਏ ਮੰਨ ਕੇ ਭਾਣੇ ਨੂੰ,
ਜਦ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਨੇ ਉਲਝਾਇਆ ਸੀ ਬੜਾ ਧਰਮ ਦੇ ਤਾਣੇ ਨੂੰ।

ਤਵੀ ’ਤੇ ਬਹਿ ਕੇ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਭਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਜਾਣ ਲਿਆ,
ਆਪਣੇ ਸਿਦਕ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ’ਤੇ ਤਾਣ ਲਿਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾਗ਼ ਨਾ ਲੱਗਣ ਦਿੱਤਾ ਕੋਰੇ ਸੱਚ ਦੇ ਬਾਣੇ ਨੂੰ,
ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...

ਭਰ-ਭਰ ਕੜਛੇ ਤਪੀ ਰੇਤ ਦੇ ਜ਼ਾਲਮ ਪਾਉਂਦੇ ਗਏ,
ਸਤਿਗੁਰੂ ਅਡੋਲ ਬੈਠੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ-ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਗਏ।
ਜ਼ਾਲਮ ਜ਼ੁਲਮ ਕਮਾ ਕੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਸਿਦਕ ਹਥਿਆਣੇ ਨੂੰ,
ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...

ਭਾਂਬੜ ਬਣ-ਬਣ ਅੱਗ ਲੱਕੜਾਂ ਸੰਗ ਭੱਖਦੀ ਰਹੀ,
ਖੜ੍ਹੀ ਕੱਟੜਤਾ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿਮਰ ਨੁਹਾਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ।
ਗੁਰੂ ਦਾ ਕੌਣ ਗਿਆਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਜਹਾਂਗੀਰ ਜਰਵਾਣੇ ਨੂੰ,
ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...

ਹਰ ਹਿਰਦਾ ਕਾਇਲ ਹੋਇਆ ਲਾਸਾਨੀ ਲਾਹੌਰ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਾ,
ਕੁੱਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਧਰਮ ਦੀ ਇਸ਼ਕ ਮੁਰੀਦੀ ਦਾ।
‘ਜਸਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ’ ਲਾਹਣਤਾਂ ਪਾਵੇ ਜੱਗ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦੇ ਲਾਣੇ ਨੂੰ,
ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ ਬਹਿ ਗਏ ਮੰਨ ਕੇ ਭਾਣੇ ਨੂੰ,
ਜਦ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਨੇ ਉਲਝਾਇਆ ਸੀ ਬੜਾ ਧਰਮ ਦੇ ਤਾਣੇ ਨੂੰ।