ਰਾਜੇ ਬਣੇ ਸੀ ਕਸਾਈ, ਦਿੱਤੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਦੁਹਾਈ,
ਸੁਣ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ, ਦੁਖੜੇ ਵੰਡਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ,
ਬੇੜਾ ਡੁੱਬਿਆਂ ਦਾ ਬੰਨੇ ਬਾਬਾ ਲਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹਨੇ ਤੱਕਿਆ ਚੁਫੇਰੇ, ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਸੀ ਹਨੇਰਾ।
ਬਾਬਾ ਆਇਆ ਤਲਵੰਡੀ, ਹੋਇਆ ਚਾਨਣ ਸਵੇਰਾ,
ਡਿੱਗੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਉਠਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ,
ਬੇੜਾ ਡੁੱਬਿਆਂ ਦਾ ਬੰਨੇ ਬਾਬਾ ਲਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ। ਲਾਈ ਜੱਗ ਉੱਤੇ ਫੇਰੀ, ਸੁਣੇ ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਦੁਖ,
ਉਹਨੇ ਲੰਗਰ ਚਲਾਏ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਭੁੱਖ,
ਉਹ ਤਾਂ ਭੁੱਖਿਆਂ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ,
ਬੇੜਾ ਡੁੱਬਿਆਂ ਦਾ ਬੰਨੇ ਬਾਬਾ ਲਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹਦੀ ਰਸਨਾ ’ਤੇ ਰੱਬ, ਮੁਖੋਂ ਸਤਿਨਾਮੁ ਆਖੇ,
ਕੋਈ ਹੱਥ ਵੀ ਨਾ ਲਾਇਆ, ਚੱਕੀ ਚੱਲ ਪਈ ਸੀ ਆਪੇ,
ਮਾਣ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਿਟਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ,
ਬੇੜਾ ਡੁੱਬਿਆਂ ਦਾ ਬੰਨੇ ਬਾਬਾ ਲਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ ਮੋਦੀ, ਸੌਦਾ ਤੋਲਿਆ ਸੀ ਸੱਚਾ,
ਉਹਦੇ ਚਰਨਾਂ ’ਤੇ ਟੇਕੇ ‘ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਮੱਥਾ।
ਸਾਡੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਰਹਿਮਤਾਂ ਉਹ ਪਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ,
ਬੇੜਾ ਡੁੱਬਿਆਂ ਦਾ ਬੰਨੇ ਬਾਬਾ ਲਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ। |
