ਜਿਹੜੇ ਰਾਹੇ ਵੀਰਾ ਤੁਰਿਆ,
ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਟ ਮੁਕਾਵੇ।
ਬੀਬੀ ਨਾਨਕੀ, ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇ। ਪਾਂਧੇ ਕੋਲ ਸੀ ਪੜ੍ਹਨੇ ਖ਼ਾਤਰ,
ਜਦ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੂੰ ਪਾਇਆ।
ਪਾਂਧੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾ ਕੇ ਬਾਬਾ ,
ਫੇਰ ਸੀ ਘਰ ਨੂੰ ਆਇਆ। ਤੈਨੂੰ ਫਿਕਰ ਪਛਾਣ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਰੂਹਾਂ ਜੋ ਰੁਸ਼ਨਾਵੇ।
ਬੀਬੀ ਨਾਨਕੀ, ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇ। ਪਿਤਾ ਕਾਲੂ ਜੀ ਨੇ ਵੀਹ ਰੁਪਈਏ,
ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਫੜਾਏ।
ਭੁੱਖਿਆਂ ਤਾਈਂ ਛਕਾ ਕੇ ਭੋਜਨ,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਘਰ ਨੂੰ ਆਏ। ਤੈਨੂੰ ਫ਼ਿਕਰ ਵਪਾਰ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਇਸ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਭਲਾ ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਚਾਹਵੇ।
ਬੀਬੀ ਨਾਨਕੀ, ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇ। ਮੋਦੀਖਾਨੇ ਦੇ ਵਿਚ ਜਦ ਸੀ,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੂੰ ਲਾਇਆ।
ਤੇਰਾ ਤੇਰਾ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ,
ਸਮਝੋ ਜੋ ਸਮਝਾਇਆ। ਤੈਨੂੰ ਫ਼ਿਕਰ ਕਮਾਉਣ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਹੇ ਪਾਉਣ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਮੁਕਾਵੇ।
ਬੀਬੀ ਨਾਨਕੀ, ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀਆਂ ਗੁੱਝੀਆਂ ਰਮਜ਼ਾਂ,
ਭੈਣ ਦੀ ਅੱਖ ਪਛਾਣੇ।
ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ ਦੇ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ,
ਪਿਤਾ ਅਜੇ ਨਾ ਜਾਣੇ। ਤੈਨੂੰ ਫਿਕਰ ਵਿਆਜ਼ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਇਸ ਨੂੰ ਏਸ ਸਮਾਜ ਦਾ ਬਾਬਲ,
ਜਿਸ ਦੇ ਭਾਗ ਜਗਾਵੇ।
ਬੀਬੀ ਨਾਨਕੀ, ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇ। | 
