ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ ਬਹਿ ਕੇ ਵੀ ਅਡੋਲ ਰਹੇ
ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮੀਠਾ ਲਾਗੇ ਬੋਲ ਰਹੇ

ਚੰਦੂ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰੇ ਸੀ
ਜ਼ੁਲਮ ਕਮਾਇਆ ਉਸ ਜ਼ਾਲਮ ਹਤਿਆਰੇ ਸੀ
ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਨੂੰ ਤੱਕੜੀ ਦੇ ਵਿਚ ਤੋਲ ਰਹੇ
ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮੀਠਾ ਲਾਗੇ ਬੋਲ ਰਹੇ

ਜੋ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ
ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਤਕਰੇ ਤੋਂ ਜੋ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੇ ਸੀ
ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵੀਂ ਚਾਰੇ ਬੂਹੇ ਖੋਲ ਰਹੇ
ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮੀਠਾ ਲਾਗੇ ਬੋਲ ਰਹੇ

ਨਾ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਸੀ ਨਾ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਾ
ਖੌਫ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੋਈ ਜ਼ਾਲਮ ਦਿਆਂ ਵਾਰਾਂ ਦਾ
ਹਰ ਪਲ ਹਰ ਸਾਹ ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਕੋਲ ਰਹੇ
ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮੀਠਾ ਲਾਗੇ ਬੋਲ ਰਹੇ

ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ ਕੂੜ ਨਾ ਪਰ ਸੀ ਹਾਰੇ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਭਾਨੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਤਾਰੇ
ਉਹ ਜਿਸ ਦੇ ਉਚਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਅਣਮੋਲ ਰਹੇ
ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮੀਠਾ ਲਾਗੇ ਬੋਲ ਰਹੇ