ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਐ, ਡੀ. ਸੀ., ਐਸ. ਐਸ. ਪੀ. ਤਕ
ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਐ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤਕ
ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਜੇ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਣਾ

ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਏਸੇ ਪਹੁੰਚ ਨੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਣੈ ਮੱਛੀ ਵਾਲੇ ਜਾਲ ਤਕ,
ਹਾਂ ! ਹਾਂ
ਜੀਅ ਦੇ ਜੰਜਾਲ ਤਕ,
ਸਤਿ ਐ ਇਹ
ਭਲਾ ਗੰਗੂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਛੋ ਜਾ ਕੇ,
ਕੀ ਸੁੱਖ ਮਿਲਿਆ ਪਰਾਇਆ ਲਾਲਚ ਤੱਕ?
ਪਹੁੰਚ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਉਹਦੀ ਵੀ ਬਥੇਰੀ ਸੀ,
ਵੱਡਿਆਂ ਵਜੀਰਾਂ ਅਹਿਲਕਾਰਾਂ ਤਕ,
ਸੋਚਿਆ ਜੇ ਕਦੇ..
ਪਾਪੀ ਬਣਾ ਗਈ ਨਾ ਇਹੋ ਪਹੁੰਚ
ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤਕ ?
ਗੰਗੂ ਨੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ ਸੋਚਿਆ ਹੋਣੈ,
ਏਸ ਪਰਾਏ ਧੰਨ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂਗਾਂ ਹਜਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤਕ
ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਕੇ ਇਹ ਸਫਰ ਤਾਂ ਹੈ ਬਸ
‘ਹਮ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਇਕ ਦਮੀ ਤਕ
ਪਹੁੰਚ ਪਹੁੰਚ ਦਾ ਵੀ ਫਰਕ ਐ..
ਧੰਨ ਨੇ ਲਾਲ ਦਸਮੇਸ਼ ਦੇ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਐ ਅਕਾਲ ਤਕ, ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤਕ
ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਨੇ ਅੱਜ ਸਭ
ਇਹਨਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਤਕ
ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਊ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵੀ ਇਹ ਜੁਗਾਂ-ਜੁਗਾਤਰਾਂ ਤਕ
ਕੀ ਇਹੋ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ
‘ਮੁਹਿ ਮਰਨੇ ਕਾ ਚਾਉ ਹੈ ' ਤਕ ?
ਹਾਂ ! ਹਾਂ ! ਉਸ ‘ਹਰਿ ਕੇ ਦੁਆਰ' ਤਕ
ਸਚਮੁੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੀ ਸੀ ਨਵਾਬ ਸ਼ੇਰ ਖਾਂ,
ਜਿਸਦੀ ਧੁਰੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹਾਅ ਵੀ
ਸੁਣੀ ਗਈ ਧੁਰ ਦਰਗਾਹ ਤਕ,
ਵਜੀਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਹਿਮ ਸੀ
ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਜੈਕਾਰੇ ਇਹਨਾਂ ਲਾਲਾਂ ਦੇ ਨੀਂਹਾਂ ਚਿਣਨ ਤਕ
ਉਹ ਪਾਪੀਆ ! ਲੱਗਾ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣ ਪਤਾ
ਤੇਰੀਆਂ ਕੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੌਣ ਨੀ ਦੇਣਾ ਇਹਨਾਂ ਜੈਕਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨੇ
ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤਕ
ਹੁਣ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ... ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੇ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੱਕ
ਕਰਾਮਾਤ ਹੈ ਇਹ ਤਾਂ ਪਰ ਉਸ ਲਈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਵੱਲੀ ਹੋਵੇ ਉਹਦੀ ਅੱਖ
ਪੁੱਛ ਲਵੋ ਸਰਹਿੰਦ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਜੇ ਹੋਵੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ
ਨੀਂਹ ਲਈ ਚਿਣੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਵੀ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ,
ਹਾਏ ਉਏ ਰੱਬਾ ! ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਉਦੋਂ ਗਈਆਂ ਪੱਕ?
ਸਰਸਾ ਨਦੀ ਵੀ ਗਵਾਹ ਹੈ ਹੁਣ ਤਾਂ, ਕਿਵੇਂ ਆ ਕੋਈ ਇਕ ਸਿੱਖ ਸਵਾ ਲੱਖ
ਸੋਚਦਾਂ !! ....ਹੁਣ ਨਾਂ ਕਦੇ ਕੋਈ ਗੰਗੂ ਵਾਂਗ ਮਾਰੂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੱਕ
ਪਰ ਡਾਢਾ ਹੈਰਾਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਨਾ,
ਅੱਜ ਵੀ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਜਗ੍ਹਾ-ਜਗ੍ਹਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੰਗੂ ਤੱਕ
ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਘੱਟ ਦੋਸ਼ੀ ਹਾਂ..
ਜੋ ਭੋਰਾ ਨੀ ਸੰਕੋਚਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੱਖ
ਰੱਤਾ ਨੀ ਘਬਰਾਉਂਦੇ ਪਰਾਈਆਂ ਨਾਰਾਂ ਤੱਕ
ਬਸ ਅਰਦਾਸ ਐ ਕਲਗੀਧਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਅੱਗੇ,
ਬਸ ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਹੁਣ ਲਾਜ ਰੱਖ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਹੁਣ ਲਾਜ ਰੱਖ
ਸਾਡੇ ਤਾਂ ਪੱਲੇ ਨਹੀਂ ਆ ਕੱਖ
ਤੂੰ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ, ਬਸ ਜੋ ਬਣਾ ਸਕਦੈ ਏਸ ਕੱਖ ਨੂੰ ਲੱਖ।