ਛੱਡ ਦੇ ‘ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ’, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ।
ਕਹਿ ਬਸ ‘ਤੇਰੀ ਤੇਰੀ’, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

‘ਮੈਂ’ ਤਾਂ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਣ ਸਾਰ ਹੀ ਗਰਕ ਹੋਵੇ,
‘ਤੂੰ’ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਮੇਰੀ, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

‘ਮੇਰੀ ਮੈਂ’ ਹੈ ‘ਤੇਰੀ ਤੂੰ’ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਈ,
‘ਮੈਂ’ ਵੀ ਆਖੇ ‘ਮੇਰੀ’, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

ਮਸਜਿਦ, ਮੰਦਰ ਜਾਹ ਗਿਰਜੇ ਜਾਂ ਗੁਰਦੁਆਰੇ,
ਸਭ ਦੀ ਸੋਚ ਉਚੇਰੀ, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

ਮੈਥੋਂ ਮੇਰੀ ‘ਮੈਂ’ ਨਾ ਮਾਰ-ਮੁਕਾ ਹੋਵੇ,
ਦੁਨੀਆਂ ਕਹੇ ਬਥੇਰੀ, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

ਐਸਾ ਹੋਰ ਬਦਲ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁਨੀਆਂ ’ਤੇ,
ਇਹੋ ਸੁਖ ਦੀ ਢੇਰੀ, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

ਸਭ ਕੁਝ ਇਕ ਦਿਨ ਮੁੱਕਣਾ, ਰਹਿਣਾ ਤੂੰ ਹੀ ਤੂੰ,
ਲਾ ਨਾ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰੀ, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

ਇੱਕੋ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਜੱਗ ਦੀ ਮੰਡੀ ਦਾ,
ਕਰ ਨਾ ਹੇਰਾ-ਫੇਰੀ, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!

‘ਗ਼ਜ਼ਲ’ ਬੁਝ ਕੇ ਵੀ ਜਗਦੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਈਏ,
ਪਕੜੀਂ ਵਾਟ ਲੰਮੇਰੀ, ‘ਮੈਂ’ ਤੋਂ ‘ਤੂੰ’ ਹੋ ਜਾਹ!