ਕਦੇ ਖਿੜਿਆ ਫੁੱਲ ਗ਼ੁਲਾਬ ਦਾ ਮੈਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਤੇਗ ਤੋਂ ਤਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਹੀ ਸਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਹਾਂ ਰਬਾਬ ਮਰਦਾਨੇ ਦੀ, ਮੈਂ ਧੁਰ ਤੋਂ ਆਈ ਬਾਣੀ ਹਾਂ।
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਦੀ ਗਾਗਰ ਦਾ, ਮੈਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਕਵਿਤਾ ਪੰਜਵੇਂ ਸਤਿਗੁਰ ਨੇ, ਜੋ ਬੈਠ ਤਵੀ ’ਤੇ ਲਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਹੀ ਸਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਬੰਦ-ਬੰਦ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਪਿਆਰੇ ਦਾ, ਮੈਂ ਮਤੀ ਦਾਸ ਦਾ ਆਰਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਖੰਡੇ ਦਾ, ਅੰਬਰ ਛੂੰਹਦਾ ਚਮਕਾਰਾ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਖੋਪਰੀ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਰੰਬੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਹੀ ਸਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਹਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖੰਡੇ ਬਾਟੇ ਦਾ, ਮੈਂ ਭਾਈ ਲਾਲੋ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹਾਂ।
ਛੱਜੂ ਝੀਵਰ ਦੇ ਸਿਰ ’ਤੇ ਉਹ, ਅੱਠਵੇਂ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀ ਸੋਟੀ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਬੀਬੀ ਕੌਲਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਮਾਈ ਭਾਗੋ ਬਣਦੀ ਡਿੱਠੀ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਹੀ ਸਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਕੌਮਾਂ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ, ਜੋ ‘ਕੁਲਵੰਤ ਸਿੰਘਾ’ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਹੈ ਰਾਜ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕਰਨਾ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਰੁਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ?

ਮੈਨੂੰ ਭੁਲਿਓ ਨਾ ਮੈਂ ਦਾਸਤਾਨ, ਜੋ ਨਾਲ ਲਹੂ ਦੇ ਲਿੱਖੀ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਹੀ ਸਿੱਖੀ ਹਾਂ।