ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਧਨੀਆ ਓਏ ਦੱਸ ਮੈਨੂੰ
ਤੇਗ਼ ਤੜਫੀ ਨਾ ਓਦੋਂ ਮਿਆਨ ਅੰਦਰ।
ਪਿੰਡਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ 'ਚੋਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜਦ
ਵੇਚਣ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਮੁਗ਼ਲ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨ ਅੰਦਰ।
ਲੁੱਟ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਆਮ ਹੋ ਗਈ
ਮੁੱਕਦੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਆਸ ਭਗਵਾਨ ਅੰਦਰ।
ਜਾਂ ਤਾਂ ਪੜ੍ਹੋ ਕਲਮਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਜਾਨ ਦੇਵੋ
ਓਏ ਮੇਲੇ ਲੱਗੇ ਸੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਅੰਦਰ।
ਬਾਰਾਂ ਵਜੇ ਦੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਕਰੇਂ ਟਿੱਚਰ
ਆ ਜਾ! ਕਰਾਂ ਵਾਧਾ ਤੇਰੇ ਗਿਆਨ ਅੰਦਰ।
ਜੇਕਰ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਵੱਜਦੇ ਤਾਂ
ਹੁੰਦੇ ਤੁਰਕ ਹੀ ਤੁਰਕ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਅੰਦਰ। ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੁਕਾਤੀ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਸਿਰੇ ਲਾ 'ਤੀ ਗੱਲ
ਮੰਨਣਾ ਅਹਿਸਾਨ ਕੀ ਸੀ ਹਾਸੇ ਵਿਚ ਪਾ 'ਤੀ ਗੱਲ।
ਜੌਕਰਾਂ ਦਾ ਤਕਮਾਂ ਗਲੇ 'ਚ ਲਟਕਾ ਕੇ
ਮੁੱਲ ਮੋੜ ਦਿੱਤੇ ਸਾਡੇ ਉਪਕਾਰਾਂ ਦੇ।
ਬਹਿ ਜਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਗੱਲ ਖੋਲ੍ਹ
ਕਿਹਨੂੰ ਆਖਦੇ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ। ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵੱਜਣ ਦਾ ਅਸਲ ਵਿਚ ਅਰਥ ਕੀ ਹੈ
ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਓ ਅਟਕ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ।
ਜਾਂ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਓ ਕਦੇ ਜਮਰੌਦ ਜਾ ਕੇ
ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਚਾਰ ਪਠਾਣੀਆਂ ਨੂੰ।
ਟਿੱਚਰ ਮਾਰਣੀ ਬੜੀ ਏ ਗੱਲ ਸੌਖੀ
ਲਾ ਕੇ ਮਿਰਚ ਮਸਾਲਾ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ।
ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੱਤ ਰਹਿ ਗਈ
ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਓ ਧੀਆਂ ਧਿਆਣੀਆਂ ਨੂੰ। ਹਿੰਦ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਅਬਦਾਲੀ
ਲਾ ਕੇ ਬੋਲੀਆਂ ਸੀ ਵੇਚਦਾ ਪਠਾਣਾਂ ਨੂੰ।
ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਜੇ ਧਾਵਾ ਕਰ ਸਿੰਘ ਸੀ ਛੁਡਾਉਂਦੇ
ਓਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ।
ਇਸ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਜੇ ਨੇ ਸੀ ਝੁਕਣੋ ਬਚਾ ਤੇ
ਸਿਰ ਹਿੰਦ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ।
ਬਹਿ ਜਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਗੱਲ ਖੋਲ੍ਹ
ਕਿਹਨੂੰ ਆਖਦੇ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ।
ਮੰਦਰਾਂ ਦਾ ਲੁੱਟ ਕੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਜਰਵਾਣੇ
ਮੌਜਾਂ ਲੁੱਟਦੇ ਤੇ ਐਸ਼ਾਂ ਸੀ ਉਡਾਂਵਦੇ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤੀਂ ਲੁੱਟ ਸਿੰਘ ਓਹਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ
ਮੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੇ ਸੀ ਆਂਵਦੇ।
ਇਸ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਜੇ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਦੇ ਨਾਲ
ਸੋਨਾ ਚਾਂਦੀ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਅਜੇ ਵੀ ਦਿਵਾਰਾਂ 'ਤੇ।
ਬਹਿ ਜਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਗੱਲ ਖੋਲ੍ਹ
ਕਿਹਨੂੰ ਆਖਦੇ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ? ਫੋਕੀ ਚੌਧਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਕਈ ਲੋਕ ਭੁੱਖੇ
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਦਾਗ਼ੀ ਅਸੂਲ ਕਰਦੇ।
ਓਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕੰਮ ਓਹੀਓ
ਜਿਹੜਾ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਚ ਫਿਊਲ ਕਰਦੇ।
ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੁੰ ਤੇ ਮਾਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ
ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਬੂਲ ਕਰਦੇ।
ਐਪਰ ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕਿਉਂ ਭੰਨਦੇ ਨਹੀਂ
ਸਿੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਕਰਦੇ। ਏਸ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਜੇ ਤੋਂ ਕੰਬਦਾ ਜਹਾਨ
ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਹੀ ਬਣਾ ’ਤੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ।
ਵੱਜ ਗਏ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌਂ ਜਾ ਪੁੱਤ ਸਿੰਘ ਆ ਜੂ
ਕਹਿ ਕੇ ਬੱਚੇ ਸੀ ਡਰਾਉਂਦੀਆਂ ਪਠਾਣੀਆਂ।
ਜਦੋਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵੱਜਦੇ ਗਰਾਇਆ ਸ਼ਾਹ ਰੁਕਦੇ ਸੀ
ਨਾਕਿਆਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ।
ਬਹਿ ਜਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਗੱਲ ਖੋਲ੍ਹ
ਕਿਹਨੂੰ ਆਖਦੇ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ। | 
