ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜ ਲੈ,
ਸਭ 'ਚ ਇੱਕੋ ਰੱਬ ਦਰਸਾਵੇ।
ਸ਼ਾਮ-ਸਵੇਰੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲੈ।
ਬਾਣੀ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਹੈ ਬਾਣੀ,
ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਕੁੱਲ-ਮਾਲਿਕ ਜਾਣੀਂ।
ਧੁਰ ਦਰਗਾਹੋਂ ਆਵਣ ਵਾਲੀ,
ਸਗਲੀ ਚਿੰਤ ਮਿਟਾਵਣ ਵਾਲੀ।
ਬੇੜਾ ਪਾਰ ਲਗਾਵਣ ਵਾਲੀ,
ਚੁਰਾਸੀ-ਗੇੜ ਮੁਕਾਵਣ ਵਾਲੀ।
ਸੁੱਤੇ ਭਾਗ ਜਗਾਵਣ ਵਾਲੀ,
ਨੀਚੋਂ ਊਚ ਬਣਾਵਣ ਵਾਲੀ।
ਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚ ਗੁਣ ਇਹ ਖ਼ਾਸ
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਕਰਦੀ ਨਾਸ।
ਊਚ-ਨੀਚ ਦਾ ਭੇਦ ਮਿਟਾਵੇ,
ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾ ਲੈ,
ਇਸ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਫ਼ਲ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈ।
ਇਹ ਤਾਂ ਸੱਚੇ ਮਾਰਗ ਪਾਵੇ,
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸਲ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਵੇ।
ਹੱਕ-ਹਲਾਲ ਦੀ ਖਾਣ ਸਿਖਾਵੇ,
ਆਪੇ ਦੀ ਫਿਰ ਸੋਝੀ ਆਵੇ।
ਇਸ ਲਈ ਚੜ੍ਹ ਗੁਰਬਾਣੀ-ਪੌੜੀ,
ਇੱਕ ਦਮ ਖੁਲ੍ਹੀ, ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਸੌੜੀ
ਜਿਸ ਦਾ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ,
ਸੱਚਖੰਡ ਦਾ ਉਹ ਹੀ ਹੱਕਦਾਰ।
‘ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘਾ’ ਜਮ ਵੀ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਏ,
ਸਦਾ ਨਿਹਚਲ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਏ।