ਪਾਪੀ ਪਾਪ ਕਮਾਉਂਦੇ ਕੋਈ ਨਾ ਦਰਦ ਵੰਡਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਰੋ-ਰੋ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਈ
ਧਾਹਾਂ ਮਾਰੇ। ਪੁੱਜੀਆਂ ਦਰਦਾਂ ਭਰੀਆਂ ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਅਰਦਾਸਾਂ ਜਾਂ, ਚਾਨਣ ਵਿਚ ਨਨਕਾਣੇ ਰੱਬੀ ਜੋਤ
ਖਿਲਾਰੇ। ਮਾਤਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਜੀ ਦੀ ਕੁੱਖ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਭਾਗ ਸੀ, ਮਹਿਤਾ ਕਾਲੂ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਧਾਈਆਂ ਸਾਰੇ।
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦਾਈ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ ਤਰ ਗਈ ਸੀ, ਕਰਦੇ ਆਣ ਡੰਡਓਤਾਂ ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ।
ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਨਾਨਕੀ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਉਂਦੀ ਦਾਤੇ ਦਾ, ਪੰਡਤ ਪਾਂਧਾ ਮੁੱਲਾਂ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਅੱਗੇ ਹਾਰੇ।
ਮੰਨਿਆ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਮੱਝੀਆਂ ਚਾਰਣ ਤੁਰ ਪਏ ਸੀ, ਕੀਤੀ ਸੱਪ ਨੇ ਛਾਇਆ ਰਾਏ
ਨੇ ਕਰੇ ਦਿਦਾਰੇ। ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਕੀਤਾ ਅੰਨ ਛਕਾ ਕੇ ਸਾਧਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਧੂ ਛਕ ਕੇ ਮੁੱਖੋਂ ਧੰਨ ਧੰਨ ਕਰਨ ਪੁਕਾਰੇ।
ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਤੋਲਿਆ ਮੋਦੀ ਖਾਨੇ ਬਹਿ ਕੇ ਸੀ, ਤੇਰੀ ਧੰਨ ਕਮਾਈ ਕਹਿਣ ਗਰੀਬ ਵਿਚਾਰੇ।
ਛੱਡ ਕੇ ਧੰਦੇ ਸਾਰੇ ਚੁੱਭੀ ਮਾਰੀ ਵੇਈਂ ’ਚ , ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਜੋ ਕਰਨ ਆਏ ਸੰਸਾਰੇ।
ਮੰਤਰ ੴ ਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਦਰਗਹਿ ’ਚੋਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਮਿਟ ਨੇ ਜਾਂਦੇ ਦੁੱਖੜੇ ਸਾਰੇ।
ਮਲਕ ਭਾਗੋ, ਸੱਜਣ ਠੱਗ ਤੇ ਵਲੀ ਕੰਧਾਰੀ ਜਿਹੇ, ਭੋਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਬਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਨਮ ਸਵਾਰੇ।
ਬਾਬਰ ਪਾਪੀ ਚੱਕੀ ਗੁਰਾਂ ਤੋਂ ਜਦੋਂ ਪਿਸਾਈ ਸੀ, ਚੱਕੀ ਚੱਲਦੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਪਈ ਪੁਕਾਰੇ।
ਸਿੱਧਾਂ ਕੀਤੀ ਗੋਸ਼ਟਿ ਜਦੋਂ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਮਨ ਦੇ ਸੰਸੇ ਦਾਤੇ ਪਲ ਦੇ ਵਿਚ ਨਿਵਾਰੇ।
ਪੈ ਗਈ ਨਜ਼ਰ ਮੇਹਰ ਦੀ ਰੇਠੇ ਮਿੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸੀ, ਚਸ਼ਮੇ ਮਿੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੋ ਖਾਰੇ।
ਸਾਲਸ ਰਾਏ ਜੌਹਰੀ ਲਾਲ ਕੀਮਤੀ ਤੱਕਿਆ ਜਾਂ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਹਿੰਦੇ ਤੇਰੇ ਸੁਆਸ
ਕੀਮਤੀ ਪਿਆਰੇ। ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਕੌਡਾ ਰਾਖਸ਼ ਜ਼ੁਲਮ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਉਸਦੇ ਤਪੇ ਕੜਾਹੇ ਠਾਰੇ।
ਜੋ ਜੋ ਆਇਆ ਚੱਲ ਕੇ ਚਰਨੀਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ਦੀ, ਦਿੱਤੀ ਕੱਟ ਚੁਰਾਸੀ ਕੱਟੇ ਬੰਧਨ ਭਾਰੇ।
ਆ ਗਈ 550 ਸਾਲਾ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਬਾਬੇ ਦੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਣ ਕੇ ਕਰੀਏ ਦਰਸ ਦੀਦਾਰੇ।
ਦੂਈ-ਦਵੈਤ ਈਰਖਾ ਛੱਡ ਕੇ ਪੜ੍ਹੀਏ ਬਾਣੀ ਨੂੰ, ਧੂੜੀ ਮੱਥੇ ਲਾਈਏ ਕਰੀਏ ਨਮਸਕਾਰੇ।
ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘਾ ਲਾਹਾ ਖੱਟ ਲੈ ਰੰਗਲੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ, ਜਿੰਦ ਜਗਬੀਰ ਸਿੰਘਾ ਨਹੀਂ
ਆਉਣਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰੇ। |
