ਮੁੱਢ ਬੰਨਿਆ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ,
ਦਸਵੇਂ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਪੂਰਨ ਸਜਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਸਵਾ ਲੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਲੜੇ ਇਕੱਲੀ,
ਵਿਚ ਨੀਹਾਂ ਦੇ ਗਈ ਚਿਣਵਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਲੱਖਾਂ ਜ਼ੁਲਮ ਸਹਾਰੇ ਨੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ,
ਬੰਦ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਵਿਚ ਜਾ ਪਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਦਿਲ ਪੁੱਤ ਦਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਪਾਇਆ,
ਰੱਤਾ ਫਿਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਘਬਰਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਮੂਲ ਸਣੇ ਵਿਆਜ ਦੇ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ,
ਦਸਮ ਪਿਤਾ ਨੇ ਐਸੀ ਸਜਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਰ ਕੇ ਕੌਮ ਤੋਂ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ,
ਲੱਖ ਸ਼ੁਕਰ ਸੀ ਫੇਰ ਮਨਾਏ ਸਿੱਖੀ।
ਮੀਰ ਮੰਨੂੰ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਅੱਤ ਵੇਲੇ,
ਗ਼ਲ ਪੁੱਤਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਪੁਆਏ ਸਿੱਖੀ।
ਸਵਾ ਸਵਾ ਮਣ ਪੀਸਣੇ ਪੀਹ ਕੇ ਤੇ,
ਭਾਣਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਿੱਦਕ ਨਿਭਾਏ ਸਿੱਖੀ।
ਹਰਿਮੰਦਰ ਵੱਲ ਪਾਪੀ ਜਦ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ,
ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਲੀਕ ਟਪਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਜਾਲਮ ਛੱਡ ਕੇ ਉਦੋਂ ਮੈਦਾਨ ਭੱਜੇ,
ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸੀਸ ਤੋਂ ਲੜੀ ਲੜਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਭਾਵੇਂ ਸੀਸ ਤੋਂ ਖੋਪੜ ਲੁਹਾ ਲਏ ਸੀ,
ਕੇਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਦੋਂ ਕਟਾਏ ਸਿੱਖੀ।
ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਾਏ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਸੂਰੇ,
ਗਈ ਚਰਖੜੀ ਉੱਤੇ ਚੜਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਗਲਾਂ ’ਚ ਪਾ ਕੇ ਟਾਇਰ ਸਾੜਣ ਵੇਲੇ,
ਨਵੰਬਰ 84 ’ਚ ਗਈ ਨਾ ਮੁਕਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵੀ ਵੇਖ ਰੋਏ ਇਸ ਨੂੰ,
ਮੂੰਹੋਂ ਹਾਏ ਨਾ ਕਦੇ ਕਢਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਕਰੋ ਹੋਸ਼ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨੋਂ!
ਵੇਖੋ ਵੱਡਿਆਂ ਕਿਵੇਂ ਨਿਭਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਹੋਵੋ ਛੱਡੋ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ!
ਮਹਿੰਗੇ ਮੁੱਲ ਹੱਥ ਇਹ ਆਈ ਸਿੱਖੀ!
ਬੂਟਾ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਸਦਾ ਬਹਾਰ ਰਹਿਣਾ,
ਮੁੱਕ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸੋਚ, ਮੁਕਾਈ ਸਿੱਖੀ।
ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘਾ ਏਹਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਖ਼ੂਨ ਪਾ ਕੇ,
ਹੋਈ ਸਦਾ ਹੀ ਦੂਣ ਸਵਾਈ ਸਿੱਖੀ।