ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਗੁਰੂ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ, ਈਸ਼ਵਰ ਲਿਖਾਂ ਕਿ ਦੱਸ ਅਵਤਾਰ ਲਿਖਾਂ?
ਲਿਖਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ, ਰੱਬ ਲਿਖਾਂ ਕਿ ਰੱਬ ਦਾ ਯਾਰ ਲਿਖਾਂ?
ਲਿਖਾਂ ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰ, ਅਉਲੀਆ ਕੋਈ, ਗੁਰੂ ਲਿਖਾਂ ਕਿ ਸੱਤ ਕਰਤਾਰ ਲਿਖਾਂ?
ਲਿਖਾਂ ਕੀ ਮੈਂ, ਅਹੁੜਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕੀ ਕੁਝ ਓਸ ਨੂੰ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਲਿਖਾਂ

ਲਿਖਾਂ ਓਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹੁੰ, ਛਾਤੀ ਧੜਕਦੀ ਤੇ ਕਲਮ ਥਿੜਕਦੀ ਏ।
ਲੂੰ ਲੂੰ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਨੂੰ ਜਿੰਦ ਮੇਰੀ, ਬੈਠੀ ਵਾਂਗ ਮਧਾਣੀ ਦੇ ਰਿੜਕਦੀ ਏ।
ਸੱਚ ਲਿਖਾਂ ਕਿ ਸੱਚਦਾਨੰਦ ਲਿਖਾਂ, ਨਿਰੰਕਾਰ ਜਾਂ ਓਹਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਲਿਖਾਂ?
ਵੇਦ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਲਿਖਾਂ ਕਰਤਾ, ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਜਾਂ ਮੈਂ ਇਕ ਓਅੰਕਾਰ ਲਿਖਾਂ?

ਗੁਜਰੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਨੈਣਾਂ ਦਾ ਨੂਰ ਲਿਖਾਂ, ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਕਰਾਰ ਲਿਖਾਂ?
ਲਿਖਾਂ ਗੁਰੂ ਦਸਮੇਸ਼ ਦਸਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮੈਂ, ਕਿ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਮਲ ਫ਼ਕੀਰ ਲਿਖਾਂ?
ਤਾਕਤ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਲਿਖਣ ਖੋਹ ਬੈਠੀ, ਲਿਖਾਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੇਖ ਅਲੇਖ ਦੇ ਮੈਂ?
ਹੰਝੂ ਕਲਮ ਦੇ ਨੈਣਾਂ ’ਚੋਂ ਵਗਣ ਲੱਗੇ, ਬਿੱਟ ਬਿੱਟ ਕਰ ਕੇ ਰਹੀ ਦੇਖਦੀ ਮੈਂ।

ਸਿਫਤ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਸਿਫਤੀ ਦਾ ਘਰ ਲਿਖਾਂ, ਸਮਝ ਕੁਝ ਵੀ ਆਂਵਦਾ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ?
ਲਿਖਾਂ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਲਿਖਾਂ, ਲਿਖਾਂ ਪੁਰੀ ਅਨੰਦ ਦਾ ਵਸਨੀਕ
ਤੈਨੂੰ ਕੀਤੇ ਆਪ ਉਚਾਰਨ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀ ਮੈਂ।
ਲਿਖੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸੇਤੀ ਕਲਗੀਧਰ ਜੀ ਦਾ, ਉਸ ਕਲਮ ਦੀ ਨੋਕ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀ ਮੈਂ।