ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਈਂ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਬੋਲੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਰੇ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨੇ ਇਸ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਰਚੀ ਹੈ ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ।
ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ ਡਾਹਢਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹਾਣੀ। ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ’ਚ ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਬੋਲੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਰੇ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ। ਗੁਰੂ, ਭਗਤ ਸਾਹਿਬਾਨ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾ ਗਏ।
ਸੋਹਣਾ ਸੁੰਦਰ ਲਿਖ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦੁਆ ਗਏ। ਬਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਜੋ ਰਚੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਗਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਬੋਲੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਰੇ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ। ਮਾਖਿਓਂ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠਤ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ।
ਕਦਰ ਇਸ ਦੀ ਕਰਦਾ ਸਾਰਾ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਹੈ। ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਗੁਣ ਇਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਬੋਲੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਰੇ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ। ਭਾਸ਼ਾ ਇਹ ਅਨੋਖੀ ਇਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਣ ’ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਸਾਨੂੰ ਬੜਾ ਹੀ ਮਾਣ ਹੈ। ਗੁਰਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲੇ ਖੇਤ ਵਾਹਵਾਂ ਮੈਂ।
ਬੋਲੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਰੇ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ। ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਜੋ ਭੁੱਲੇ, ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ।
ਉੱਡ ਗਏ ਉਹ ਦੂਰ ਕੱਖਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਰੁਲ ਗਏ। ਇਹ ਬੋਲੀ ਹੈ ਸਾਡੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਬੋਲੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਰੇ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ। ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਇਸ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਹੋਇਆ ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਸੁੱਚਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਕਹੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਵਿਚ ਲਿਖ ਗਾਵਾਂ ਮੈਂ।
ਬੋਲੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਰੇ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ। | 
