ਸੂਰਬੀਰ ਉਹ ਸਦੀ ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦਾ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਯੋਧਾ।
ਉਹਦੇ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਲਾਲੀਆਂ ਡੁਲ੍ਹਦੀਆਂ ਸਨ, ਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਮਾਨ ਤਾਨ ਯੋਧਾ।
ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦਾ ਉਹ ਸੀ ਨੇਕ ਪੁਤਲਾ, ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਯੋਧਾ।
ਉਹਦੇ ਨੈਣਾਂ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀਆਂ ਕਹਿਰ ਦੀਆਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਸਤੇ ਪੱਕੀ ਚਟਾਨ ਯੋਧਾ।
ਅਰਸ਼ਾਂ ਤੀਕ ਉਹ ਲੈ ਗਿਆ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ, ਸਿੱਖੀ ਵਾਲੜੀ ਆਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਯੋਧਾ।
ਉਹਦੇ ਡੌਲਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਰਕਤਾਂ ਸਨ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੀ ਬਲੀ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਾ। ਪਹੁਵਿੰਡ ਦੀ ਧਰਤ ਦੇ ਭਾਗ ਜਾਗੇ, ਮਸਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਮਸਤਾਨੀ ਜਿਹੀ ਸਾਦਗੀ ਸੀ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਪਿੱਛੋਂ ਰੋਜ਼ ਜਾਗਦੇ ਸੀ, ਮੁਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ’ਤੇ ਸਦਾ ਹੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਸੀ।
ਕਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਉਹ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੁੰਦੇ, ਕਰਦੇ ਉਹ ਦਾਤਾਰ ਦੀ ਬੰਦਗੀ ਸੀ।
ਮਾਈ ਭਾਈ ਤਾਈਂ ਨਾਮ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਭਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਚੋਂ ਨਾਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੀ।
ਭਾਈ ਭਗਤੇ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਭਾਗ ਲੱਗੇ, ਮਾਤਾ ਜੀਊਣੀ ਦਾ ਚੰਨ ਗੁਣਵਾਨ ਯੋਧਾ।
ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਪਰਪੱਕ ਸੀ ਉਹ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੀ ਬਲੀ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਾ। ਸੱਚਾ ਪੁੱਤ ਉਹ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦਾ, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਅੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਪਾਨ ਕੀਤਾ।
ਉਮਰ ਭਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ, ਮਨ ਸੋਧਿਆ ਆਤਮ ਕਲਿਆਣ ਕੀਤਾ।
ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਸਿੰਘ ਸਰਦਾਰ ਫੌਜਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੇਠ ਸੀ ਮੁਗਲ ਪਠਾਣ ਕੀਤਾ।
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ, ਮਲੀਆਮੇਟ ਸਰਹੰਦ ਵੀਰਾਨ ਕੀਤਾ।
ਦੁਨੀਆਂ ਸਾਰੀ ਪੁਕਾਰ ਪੁਕਾਰ ਆਖੇ, ਅਸਾਂ ਦੇਖਿਆ ਬੜਾ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ।
ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਸੇਰ ਦਾ ਖੰਡਾ ਉਹ ਵਹਾਂਵਦੇ ਸੀ, ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬਲੀ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਾ। ਉਹ ਸਨ ਕੌਮ ਦੇ ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ ਸੱਚੇ, ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਮੱਥਾ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸਾਡੀ ਅਣਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੰਗਾਰ ਵੇਖੇ, ਉਹਨੂੰ ਝੱਟ ਹੀ ਪਾਰ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆ ਜਾਵਣ, ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਘਬਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸਾਡੇ ਖੂਨ ਦੇ ਵਿਚ ਅਜ਼ਾਦੀਆਂ ਨੇ, ਸਿੰਘ ਨਹੀਂ ਗ਼ੁਲਾਮ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੈਅ ਨਹੀਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਭੈਅ ਖਾਣ ਵਾਲੇ। ਲੱਗਦੀ ਚੋਟ ਸੀ ਜਦ ਨਗਾਰਿਆਂ ’ਤੇ, ਦੇਂਦਾ ਸੀ ਕੰਬਾ ਅਸਮਾਨ ਯੋਧਾ।
ਉਹਦੇ ਡੌਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੀ ਬਲੀ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਾ। ਰਹਿੰਦਾ ਨਿੱਤ ਸੀ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਅੰਦਰ, ਸਿਰਜਨਹਾਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਧਿਆਂਵਦਾ ਸੀ।
ਸਿੱਖੀ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਵਿਚ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਤਾਰ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਂਵਦਾ ਸੀ।
ਗੁਰੂ-ਘਰਾਂ ਦੀ ਕਰੇ ਉਹ ਆਪ ਸੇਵਾ, ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗਾਂਵਦਾ ਸੀ।
ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਦਾਤ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਵਨ ਬੀੜਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਮਾਂਵਦਾ ਸੀ।
ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸੀ ਨਾਮ ਕੀਤਾ, ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਜਾਏ ਕੁਰਬਾਨ ਯੋਧਾ।
ਉਹਦੇ ਅੰਗ-ਸੰਗ ਸੀ ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਰਹਿੰਦੇ, ਗੁਰੂ-ਨਜ਼ਰਾਂ ’ਚ ਰਿਹਾ ਪ੍ਰਵਾਨ ਯੋਧਾ। ਅੱਜ ਜਨਮ ਦਿਨ ’ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਹਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਗਤਾਂ ਖੂਬ ਨੇ ਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ।
ਖੇਡਾਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਮ ’ਤੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ, ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਿਰੋ ਰਹੀਆਂ।
ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਏ ਸੂਰਜ ਤਰੱਕੀਆਂ ਦਾ, ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਨ ਦੀ ਕਰ ਉਹ ਲੋਅ ਰਹੀਆਂ।
ਮਹਿਕਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਖਿੰਡੀਆਂ ਜਹਾਨ ਉੱਤੇ, ਯਾਦਾਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਛੱਡ ਖੁਸ਼ਬੋਅ ਰਹੀਆਂ।
‘ਜਾਚਕ’ ਸ਼ਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖੀ, ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦਾ ਸੀ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ।
ਅੰਦਰ ਡੌਲਿਆਂ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੀ ਬਲੀ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਾ। |
