ਬੰਦਾ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਆਦੀ ਜਦੋਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ,
ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਫੇਰ ਤਾਂ ਬੁੱਧ ਉਸਦੀ।
ਚੰਗੇ ਮਾੜੇ ’ਚ ਦਿਸੇ ਨਾ ਭੇਦ ਕੋਈ,
ਉੱਠਣ ਬੈਠਣ ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਨਾ ਸੁੱਧ ਉਸਦੀ।
ਕਈ ਘਰ ਇਸ ਨਸ਼ੇ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤੇ,
ਖਾ ਗਿਆ ਮਾਂਵਾਂ ਦੇ ਕਈ ਇਹ ਪੁੱਤ ਚੰਦਰਾ।
ਜਿਸਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਹੈ ਵੜ ਜਾਂਦਾ,
ਉਸਦੀ ਅਕਲ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਮਾਰ ਜੰਦਰਾ।

ਆਓ, ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਪ੍ਰਣ ਕਰੀਏ,
ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ‘ਦੀਪ’ ਨਸ਼ੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰੀਏ।
ਨਸ਼ਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਰਾਜ ਨੇਤਾ,
ਘਰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰੀਏ।
ਮਾਰੋ ਹੰਭਲਾ ਤੇ ਕਰ ਲਓ ਕਮਰ-ਕੱਸੇ,
ਨਸ਼ਾ ਘਰ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੜਣ ਦੇਣਾ।
ਟਾਂ ਵੇਲੇ ਜੋ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਵੋਟ ਮੰਗੇ,
ਦਹਿਲੀਜ਼ ਘਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਉਸਨੂੰ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇਣਾ।