ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਦਾ ਬੂੜੇ ਨੇ ਦਰ ਮੱਲਿਆ ਸਿੱਦਕੀ ਸਿੱਖ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਵੇਖਾਂ।
ਗੁਰ ਤੋਂ ਬਾਗੀਆਂ ਦੇ ਮਸਲੇ ਹੱਲ ਕਰਦਾ, ਗੁਰੂ-ਘਰ ਦਾ ਮੈਂ ਨੀਤੀਵਾਨ ਵੇਖਾਂ।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਤਾਬਿਆ ਵੇਖ ਬੈਠਾ, ਸਿੱਖ ਸ਼ੋ੍ਮਣੀ ਵੱਡਾ ਵਿਦਵਾਨ ਵੇਖਾਂ।
ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੀ ਦੇਵੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ, ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦਾ ਯੋਧਾ ਮਹਾਨ ਵੇਖਾਂ। ਲੇਖੇ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਲਾਈ ਹੈ ਉਮਰ ਸਾਰੀ, ਅੱਠ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਅੱਖੀਂ ਦੀਦਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਓਸ ਸਿੱਖੀ, ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਂ ਵੀ ਰੱਜ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਗੁਰੂ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਹੁਕਮ ਅਦੂਲੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰ ਅਣਡਿੱਠ ਦਿੱਤਾ, ਹਿੱਕ ’ਤੇ ਸਹਿ ਲਿਆ ਸੀ।
ਗੁਰਾਂ ਬਖਸ਼ੀਆਂ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਸੋਝੀਆਂ ਸੀ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਕਿਸੇ ਜੋ ਕਹਿ ਲਿਆ ਸੀ।
ਰਹੇ ਗੁਰੂ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰਾਜ਼ੀ ਗੁਰਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਿਓਂ, ਓਵੇਂ ਰਹਿ ਲਿਆ ਸੀ।
ਗੁਰ ਦੋਖੀਆਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਅਸਫਲ ਕੀਤੀ, ਬਹਾਇਆ ਗੁਰਾਂ ਜਿੱਥੇ, ਓਥੇ ਬਹਿ ਲਿਆ ਸੀ। ਨਾਮ ‘ਬੁੱਢੇ’ ਦਾ ਮਿਲਿਆ ਬਚਪਨੇ ਤੋਂ, ਜੀਊਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਏਸੇ ਦਾਨਾਈ ਕਰਕੇ।
‘ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ’ ਕਹਿ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ, ਗੁਰਾਂ ਤੀਕ ਹੈ ਮਿਲੀ ਰਸਾਈ ਕਰਕੇ। ਜੀਅ ਜਾਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹਰ ਥਾਂ, ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਦੇ ਥੰਮ ਕਹਾਏ ਬਾਬਾ।
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਅੰਗ ਲਾ ਕੇ, ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਸੀ ਵਰੋਸਾਏ ਬਾਬਾ।
ਹੱਥ ਮਿਹਰ ਭਰਿਆ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਰਿਹਾ ਸਿਰ ’ਤੇ, ਸਿਮਰਨ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਸੀ ਪਰਣਾਏ ਬਾਬਾ।
ਹੈ ਗੁਰ ਪਰਵਾਰ ਦਾ ਬਣ ਹਿੱਸਾ, ਮਾਨਵਤਾ ਲਈ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ਬਾਬਾ। ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕਿਹਾ ਬਾਬੇ, ਸਮਰੱਥ ਆਪ ਗੁਰ, ਦਏ ਵਡਿਆਈ ਸਿੱਖ ਨੂੰ।
ਧੰਨ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ, ਆਪਣੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਕਮਾਈ ਸਿੱਖ ਨੂੰ। ਗੁਰ ਸਿੱਖ ਜੀਊਣਗੇ ਓਹੀ ਜੁਗਾਂ ਤੀਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਦਰ ਸੇਵਾ ਘਾਲੀਆਂ ਨੇ।
ਗੁਰ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਰਾਹ ਰੁਸ਼ਨਾਉਣਗੇ ਓਹ, ਜੋਤਾਂ ਮੱਥੇ ’ਤੇ ਜੀਹਨਾਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨੇ।
ਫੁਲਵਾੜੀ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਅੱਜ ਵੀ ਮਹਿਕਦੀ ਏ, ਸਿੰਜੀ ਖੂਨ ਸੰਗ ਗੁਰ ਸਿੱਖ ਮਾਲੀਆਂ ਨੇ।
ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਮਾਈ ਸਿੱਖੀ, ਅਜੋਕੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਨੇ। ਸੇਵਾ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੁੰਦੀ, ਪ੍ਰਕਰਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਬਾਬੇ ਦੀ ਬੇਰ ਕਹਿੰਦੀ।
ਲਿਖ ਕੁਝ ਸਤਰਾਂ ਐਸੇ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਲਈ, ਕਰ ‘ਕੋਮਲਾ’ ਹੋਰ ਨਾ ਦੇਰ ਕਹਿੰਦੀ। | 
