ਦਸਵੰਧ ਕੱਢ ਕੇ ਮਾਇਆ 'ਚੋਂ ਗੁਰਮਤਿ ਕਾਰਜਾਂ ਹਿੱਤ ਲਗਾਏ।
ਸਦਕੇ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਦੇ ਜਿਹੜੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁਰਬ ਮਨਾਏ।
ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਮੈਂ ਕੁਰਬਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਵਾਂ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ,
ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਕਦਮ ਉਠਾਏ।
ਸਦਕੇ . . .

ਪ੍ਰਵਾਹ ਚੱਲਦੇ ਬਾਣੀ ਦੇ ਹੋਵਣ ਕੀਰਤਨ, ਕਥਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ,
ਰੰਗ ਬੰਨ੍ਹਣ ਕਵੀਸ਼ਰ ਢਾਡੀ ਗਾਉਣ ਜੋਸ਼ੀਲੀਆਂ ਵਾਰਾਂ,
ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ ਸਿੰਘਣੀਆਂ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਏ।
ਸਦਕੇ . . .

ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ ਜੋੜ੍ਹਨ ਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਏ ਉੱਦਮ ਉਪਰਾਲਾ,
ਲੇਖੇ ਲੱਗੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਹਵਾਲਾ,
ਸਹਿ ਦੁੱਖ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੌਮ ਦੇ ਦਰਦ ਵੰਡਾਏ।
ਸਦਕੇ . . .

ਬਾਬਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜੋ ਕਰਦੀਆਂ ਪੁੱਤ ਸਪੁੱਤ ਨੇ ਆਈਆਂ,
ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਨਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾਈਆਂ,
ਬਾਦੌਲਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਈਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਹਨ ਰੁਸ਼ਨਾਏ।
ਸਦਕੇ . . .

ਸੱਚੀ ਸੇਵਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਕੇ ਲੰਗਰ ਜਾਣ ਬਣਾਏ,
ਫਿਰ ਨਾਲ ਅਦਬ ਦੇ ਉਹ ਜਾਂਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵਰਤਾਏ,
ਛੋਲੇ, ਪੂਰੀਆਂ, ਖੀਰ, ਕੜਾਹ, ਪਰਸ਼ਾਦੇ ਜਾਣ ਛਕਾਏ।
ਸਦਕੇ . . .

ਸ਼ਹੀਦ ਅਤੇ ਮੁਰੀਦ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ ਨੇਕ ਕਮਾਈਆਂ,
ਵਿਚ ਦੀਵਾਨਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ,
ਹੱਕ ਸੱਚ ਲਈ ਡਟ ਗਏ ਜੋ ਸੋਹਲੇ ਜਾਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਾਏ।
ਸਦਕੇ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਦੇ ਜਿਹੜੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁਰਬ ਮਨਾਏ।