ਪਹਿਲੀ ਲਾਵ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੈਨੂੰ,
ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਭਾਈ।
ਬਾਣੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਿਦੇ ਵਿਚ ਧਾਰ ਰੱਖੀਂ,
ਪਾਪ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਲਹਿ ਭਾਈ।
ਨਾਮ ਜਪੀਂ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰਹੀਂ ਪੱਕਾ,
ਜਾਵੇ ਜਤ ਤੇ ਸਤ ਨਾ ਢਹਿ ਭਾਈ।
ਰੱਖੀਂ ਸਹਿਜ ਤੇ ਬੱਬੂਗਾ ਮੁੱਢ ਚੰਗਾ,
ਚੌਥੇ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਹਿ ਭਾਈ।

ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾ ਚੰਗੇ ਨੇ ਮੇਲ ਮਿਲਦੇ,
ਗੁਰੂ ਆਪੇ ਹੀ ਬਣਤ ਬਣਾਂਵਦਾ ਏ।
ਰੱਖੇ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਜਿਹੜਾ,
ਮੈਲ ਹਉਮੈਂ ਦੀ ਦਿਲੋਂ ਗਵਾਂਵਦਾ ਏ।
ਹਉਮੈਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਕਾਜ ਪੂਰੇ,
ਗੁਰੂ ਮਿਹਰਾਂ ਦਾ ਮੀਂਹ ਬਰਸਾਂਵਦਾ ਏ।
ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਨੂਰ ਉਹਦਾ,
ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਨੂੰ ਜੋ ਚਲਾਂਵਦਾ ਏ।

ਦਮ ਜਾਇ ਨ ਬਿਰਥਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਬਾਝੋਂ,
ਗੁਰੂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਏ ਇਹ ਲਾਗ ਭਾਈ।
ਪ੍ਰਭੂ ਪਤੀ ਲਈ ਹੋਉ ਵੈਰਾਗ ਪੈਦਾ,
ਜਾਗ ਜਾਣਗੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਭਾਗ ਭਾਈ।
ਮੁਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਵੱਲ ਹੀ ਰਹੀਂ ਕਰਕੇ,
ਆਉ ਮਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਮਿਠਾਸ ਭਾਈ।
ਦਰ ਮਿਹਰਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹਿਣ ਖੁੱਲੇ,
ਕਾਜ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਸਭੇ ਹੀ ਰਾਸ ਭਾਈ

ਪੂਰੇ ਗੁਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਹੈ ਭਾਗ ਲਾਉਂਦੀ,
ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜੋ ਸੀਸ ਨਿਵਾਂਵਦਾ ਏ।
ਦੂਜੀ ਲਾਵ 'ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ,
ਸੋਈ ਤਰੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਂਵਦਾ ਏ।
ਤੀਜੀ ਲਾਵ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ ਚਾਉ ਪੈਦਾ,
ਲੱਗੀ ਰਹੇ ਨਾਮ ਦੀ ਜਾਗ ਭਾਈ।
ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਦਰ ਹੁੰਦੀ,
ਹੰਸ ਬਣਨ ਜੋ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਕਾਗ ਭਾਈ।

ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਂ ਬੀਤੇ,
ਰਹਿੰਦਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਵਿਗਾਸ ਭਾਈ।
ਚੌਹਾਂ ਲਾਵਾਂ ਦਾ ਜਿਹੜਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਮੰਨੇ,
ਫੇਲ ਹੋਵੇ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਉਹ ਪਾਸ ਭਾਈ
ਗੁਰੂ ਚੇਤ ਭਗਵੰਤ ਨੂੰ ਰੱਖ ਚੇਤੇ,
ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘਾ ! ਟੁੱਟੇ ਨਾ ਆਸ ਭਾਈ।
ਬੈਂਕਾ ਰਹੂ ਬਗੀਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਲ ਕੇ,
ਵੱਖ ਹੋਵੇ ਨਾ ਨਹੁੰਆਂ ਤੋਂ ਮਾਸ ਭਾਈ