ਠੰਡੇ ਜਲ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਪ੍ਰੀਤਮ,
ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਠੰਡ ਪਾਵੇ।
ਉਹ ਗੁਰੂ ਮੈਂ ਚੇਲਾ ਉਸ ਦਾ,
ਹਰ ਥਾਂ ਨਜ਼ਰ ਉਹ ਆਵੇ।

ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਰੋਟੀ ਦੇਵੇ,
ਕੋ ਸੱਖਣੀ ਝੋਲ ਨ ਜਾਵੇ।
ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦਾਤਾ ਸਤਿਗੁਰ,
ਜਗਤ ਮੁਰਾਦਾਂ ਪਾਵੇ।

ਠੰਡੇ ਜਲ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਪ੍ਰੀਤਮ,
ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਠੰਡ ਪਾਵੇ।
ਅਪਰੰਪਾਰ ਹੈ ਮਹਿਮਾ ਗੁਰ ਦੀ,
ਹਰ ਕੋਈ ਗਾਉਂਦਾ ਦਰ ’ਤੇ ਆਵੇ।

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਿੰਨੀ ਬਾਣੀ ਉਸ ਦੀ,
ਲਾ ਕੰਠ ਪ੍ਰੀਤ ਸਿਖਾਵੇ।
ਠੰਡੇ ਜਲ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਪ੍ਰੀਤਮ,
ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਠੰਡ ਪਾਵੇ।

ਸਰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚ ਡੁਬਕੀ ਲਾ ਕੇ,
ਕਾਗੋਂ ਹੰਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਣਮੁੱਲੇ ਦਰ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾ ਕੇ,
ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਵੇ।

ਪੰਨਵਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਵੇ।
ਠੰਡੇ ਜਲ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਪ੍ਰੀਤਮ,
ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਠੰਡ ਪਾਵੇ।
ਓਹ ਗੁਰੂ ਮੈਂ ਚੇਲਾ ਉਸ ਦਾ
ਹਰ ਥਾਂ ਨਜ਼ਰ ਉਹ ਆਵੇ।