1. ਜਿਹੜੇ ਸਿੱਖ ਦੇ ਗਲ਼ ਵਿਚ ਰੱਬ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪਟਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਸਿੱਖ ਰੱਬ ਦਾ ਕੂਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2. ਜਿਹੜੇ ਸਿੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦੀ ਤੜਫ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਸਿੱਖ ਰੱਬ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 3. ਜਿਹੜੇ ਸਿੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੱਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਸਿੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪੁੰਗਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। 4. ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਰਦਾਸ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 5. ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਖ ਗੁਰਸ਼ਬਦ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਕੀਤੀ ਕਮਾਈ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 6. ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ 7. ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਕਰਕੇ ਸੋਹਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਗੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸੋਹਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 8. ਫਿੱਕੇ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੋਲ ਨਾ ਬਹਿਣ ਦਾ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 9. ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਫ਼ਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 10. ਜਿਸ ਦਿਨ ਸਿੱਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਵੀ ਸਿੱਖ ਵੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 11. ਜਿਸ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਸਿੱਖ ’ਤੇ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਸਿੱਖ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਬਿਬੇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 12. ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਵੀ ਵੇਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 13. ਜਿਸ ਸਿੱਖ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਸਿੱਖ ਦਾ ਵਿਚਾਰ, ਅਹਾਰ ਅਤੇ ਕਿਰਦਾਰ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 14. ਰੱਬ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਹੀ, ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 15. ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ੁਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। 16. ਜਦੋਂ ਸੁਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਸਿੱਖ ਦਾ ਤੇ ਰੱਬ ਦਾ ਹੁਣ ਮੇਲ ਹੋ ਗਿਆ। 17. ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਖ ਰੱਬ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ, ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਨਿਆਈਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 18. ਜਦੋਂ ਸਿੱਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਬਿੰਦੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਸਿੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ, ਕਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਘਨ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 19. ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੁਆਸ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੇ ਫੁਰਨੇ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 20. ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਖ ਜਿਊਂਦੇ ਜੀਅ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਆਸ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਪਿਆਸ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਸਿੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 21. ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉਠਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। |