ਮਨੁੱਖ ਜਦੋਂ ਇਸ ਫਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦਾ ਹੋਇਆ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ-ਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਢਿੱਡ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਖਾਤਰ ਕੰਮਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕੰਮਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਓਨੇ ਚਿਰ ਲਈ ਹੀ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੇਰੇ ਇਸ ਪੰਜ ਭੂਤਕ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਜੋਤ ਬਰਕਰਾਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਇਸ ਪੰਜ ਭੂਤਕ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਰੱਬ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਾਈ ਜੋਤ ਕੱਢ ਲਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਰੇ ਇਹ ਕੰਮਕਾਰ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਧੰਦੇ ਸਭ ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਣੇ ਹਨ।

ਸੋ ਪਿਆਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਤਮਾਮ ਕੰਮਾਂ-ਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਨੇ ਹੀ ਤੇਰਾ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੀ ਜੋਤ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਜੋਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤੁੰ ਇਸ ਫਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾਂ ਹੈਂ। ਸੋ ਜੇ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਸਭ ਕੰਮਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦਾ ਹੋਇਆ ਹਰ ਵਕਤ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਿਮਰਦਾ ਰਹੇਂਗਾ ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੀਂ, ਉਹ ਬਖਸ਼ਿੰਦ ਪਿਤਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਤੇਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਨਿਆਵੀ ਕੰਮਾਂ-ਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ।

ਸੋ ਪਿਆਰਿਓ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੂਹ ਦੇ ਰੱਬੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਮਾਂ-ਪਿਉ ਜਾਂ ਦੋਸਤ-ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਉੱਥੇ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੂਹ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸੇਵਾ, ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਅਭਿਆਸੀ ਨੇ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਸੋ ਇਸੇ ਪ੍ਰਥਾਇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅਸਟਪਦੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰਿਆ:

ਜਹ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਮੀਤ ਨ ਭਾਈ॥ ਮਨ ਊਹਾ ਨਾਮੁ ਤੇਰੈ ਸੰਗਿ ਸਹਾਈ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 264)

ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰਿਆ, ਰੱਬੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ, ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰਧੀਆਂ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ-ਮਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸਹਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ; ਉੱਥੇ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਨੇ ਸਿਰਫ ਇਕੱਲੀ ਨੇ ਹੀ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਸੋ ਜੇ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਪਾਸ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਵੇਗਾ।

ਜਹ ਮਹਾ ਭਇਆਨ ਦੂਤ ਜਮ ਦਲੈ॥ ਤਹਿ ਕੇਵਲ ਨਾਮੁ ਸੰਗਿ ਤੇਰੈ ਚਲੈ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 264)

ਸੋ ਪਿਆਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਨੇ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਜਮਦੂਤਾਂ ਦੇ ਦਲ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਨੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਉਹ ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸਿਮਰਨ ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਉਸ ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਦੇਵੇਗਾ।

ਜਹ ਮੁਸਕਲ ਹੋਵੈ ਅਤਿ ਭਾਰੀ॥ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਉਧਾਰੀ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 264)

ਪਿਆਰਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰਲੋਕ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵੀ ਕਿਤੇ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣ ਗਈ ਤਾਂ ਰੱਬ ਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸਿਮਰਨ ਤੈਨੂੰ ਅੱਖ ਦੀ ਫੋਰ ਵਿਚ ਹੀ ਬਚਾਅ ਲਵੇਗਾ।

ਅਨਿਕ ਪੁਨਹਚਰਨ ਕਰਤ ਨਹੀ ਤਰੈ॥ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ਕੋਟਿ ਪਾਪ ਪਰਹਰੈ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, )

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਫੁਰਮਾਅ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰਿਆ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੰਨੇ ਮਰਜ਼ੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਫਿਰੇਂ, ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖੀਂ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਰੋੜਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰ ਵਕਤ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਕਰਦਾ ਰਹੀਂ।

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ॥ ਨਾਨਕ ਪਾਵਹੁ ਸੂਖ ਘਨੇਰੇ॥

ਸੋ ਪਿਆਰਿਆ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਕੇ ਨਿੱਤਨੇਮ ਕਰਿਆ ਕਰ, ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਿਆ ਕਰ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਿਆ ਕਰ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਰਕਤ ਸਦਕਾ ਤੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਤਾਂ ਸੁਖ ਪਾਵੇਂਗਾ ਹੀ, ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਵੀ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤ ਕਰੇਗਾ।

ਸੋ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰਿਓ, ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪਾਵਨ ਉਪਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਇਆਂ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਹੇਂਗਾ, ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੋਕ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਦੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।