ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਸੁਣਨਾ, ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਣਾ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੈ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫ਼ਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਰਮ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵਿਚਰਨ ’ਤੇ ਕਈ ਸਿੱਖ ਆਮ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਵੰਡਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ, ਬੇਅਦਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਿਆਰਿਓ, ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਘੱਟ ਹੀ ਸੰਭਾਲੇਗਾ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੋਝੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਲਿਖਾਰੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਪਿਆਰੀ ਲਿਖਤ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਜੀ। ਸੋ ਕੋਈ ਵੀ ਗੁਰੂ ਕਾ ਪਿਆਰਾ ਸਿੱਖ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਸਬੰਧੀ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਕੈਲੰਡਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਲਿਖਤ ਲਿਖ ਕੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੱਖ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਰੀਕ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਦੇ ਚਿਹਨ ਚੱਕਰ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਲਿਖਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਜੀ। ਸੋ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰਿਓ, ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਵਨ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਸਬੰਧੀ ਪਿਆਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅੰਕਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਸੋ ਨਾਮ ਜਪਣ, ਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹਨ-ਸੁਣਨ, ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖਣ ਸੰਬੰਧੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਪੜ੍ਹੋ ਜੀ :

ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਰਧਾਨ ਨਿਵਾਵਹਿ ਪ੍ਰਭ ਮਥਾ॥
ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਹਿ ਬੇਅੰਤ ਸੋਹਹਿ ਸੇ ਹਥਾ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 709)

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰਿਓ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਮਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੀਸ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚੇ-ਸੁੱਚੇ ਅਤੇ ਮੁਖੀ ਸਿੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਜਿਹੜੇ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ, ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਸਦਕਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਐਸੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

ਕਹਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੁਣਤੇ ਸਭਿ ਧੰਨੁ ਲਿਖਤੀ ਕੁਲੁ ਤਾਰਿਆ ਜੀਉ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 81)

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਗੁਰਸਿੱਖ ਧੰਨਤਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਸ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਪਿਛਲੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਕੁਲ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਪਾਵਨ ਉਪਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਫੁਰਮਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ:

ਹਰਿ ਪੜੁ ਹਰਿ ਲਿਖੁ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਾਉ
ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 669)

ਸੋ ਪਿਆਰਿਓ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖ ਪਾਵਨ ਬਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਪਾਠ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਹਿਜ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਜਸ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰੱਬੀ ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਦੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਇਸ ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਐਸੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਹੋਰਨਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

ਰਸਨਾ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣੈ ਸੋ ਉਧਰੈ ਮਿਤਾ॥
ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਹਿ ਲਾਇ ਭਾਵਨੀ ਸੇ ਹਸਤ ਪਵਿਤਾ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 322)

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਫੁਰਮਾਅ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰਿਓ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖ ਆਪਣੀ ਰਸਨਾ ਨਾਲ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਦਾ ਜਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿਚ ਹੀ ਉੱਧਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਸ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਲਿਖ ਲਿਖ ਕੇ ਸਦਾ ਵੰਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਦਇਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਦਕਾ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ:

ਤੇ ਨੇਤ੍ਰ ਭਲੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ
ਜੋ ਸਾਧੂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਹਿ ਰਾਮ॥
ਤੇ ਹਸਤ ਪੁਨੀਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਹਿ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੁੜੀਏ
ਜੋ ਹਰਿ ਜਸੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲੇਖਹਿ ਰਾਮ॥ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, 540)

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰਿਓ, ਜੋ ਗੁਰਸਿੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿੱਖ ਸਾਧੂ ਜੋ ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਭੈ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰ (ਅੱਖਾਂ) ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੋਭਨੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੋਭਾ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਆਪਣੀ ਦਇਆ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਦਕਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ:

ਗੁਰਸਿਖੀ ਦਾ ਸਿਖਣਾ ਸਬਦਿ ਸੁਰਤਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਿਖੈ।
ਗੁਰਸਿਖੀ ਦਾ ਲਿਖਣਾ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੁਣਿ ਸਮਝੈ ਲਿਖੇ। (ਵਾਰ: 28:5)

ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਮਹਾਨ ਲਿਖਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਉੜੀ ਦੀ ਵਾਰ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਲਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਜਦੋਂ ਸਤਿ-ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੁਰਤ ਨੂੰ ਗੁਰੂ-ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਇਕਾਗਰ ਚਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਿੱਖ ਵੀ ਸਤਿ-ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਬੈਠਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ-ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਸੁਣ-ਸੁਣ ਕੇ ਇਤਨੀ ਬਰੀਕ ਬੁੱਧੀ ਰਾਹੀਂ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਗੁਹਜ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਸਟੀਕਾਂ, ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਕੈਲੰਡਰਾਂ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਦਾ ਵੱਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸੋ ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਜੋ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ, ਸੁਣਦੇ, ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਗੁਹਜ ਅਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਸ ਆਪਣੀਆਂ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਲਿਖ-ਲਿਖ ਕੇ ਵੰਡਣ ਦਾ ਹਰ ਵਕਤ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਨੇਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਨ ’ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਐਸੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਫੁਲਵਾੜੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀਆਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਵਨ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਤੇ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਦਾ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਜੀ।

ਦਾਸ ਇੱਥੇ ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਹੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਿੱਖ ਲਿਖਾਰੀ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵੰਡਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਈ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕੁ ਕੱਟੜ ਆਗੂ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈ, ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਗੁਰਮਤਿ ਜਾਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਜਾਂ ਲਿਖਤ ਫੜਨੀ ਨਹੀਂ, ਵੱਡੀ ਬੇਅਦਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਅੱਜ ਇੱਥੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤ ਖਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਜ਼ਰਾ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਵੱਲ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਫ੍ਰੀ (ਭੇਟਾ-ਰਹਿਤ) ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ-ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਸ ਨੇ ਇਕ ਸਾਖੀ ਸੁਣੀ ਸੀ ਕਿ ਇਕ ਚੰਗੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਦੋਨੋਂ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਕ ਦਿਨ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੀ ਕਿ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਿੱਠੀ ਵਿਚ ਆਹ ਲਿਖੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਸੂਟ ' ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਹ ਇਕ ਦੋ ਵਸਤੂਆਂ ਭੇਜ ਦਿਉ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸਤਿਬਚਨੀ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਸਿਆਣਾ ਅਤੇ ਬਰੀਕ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕੁਝ ਮੋਟੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੋ ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਪਿਉ ਦੀਆਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਜਿਹੜਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਹ ਉਸੇ ਵਕਤ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਚਿੱਠੀ ਵਿਚ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ, ਖਰੀਦ ਕੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਪਿਤਾ ਉਸ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿਆਣੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਤ ਹੋਇਆ।

ਉੱਧਰ ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿਆਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਉਹ ਲਿਖੀ ਚਿੱਠੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਲਈ ਅਤੇ ਇਕ ਨਵਾਂ ਵਧੀਆ ਸਾਫ ਕੱਪੜਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਚਿੱਠੀ ’ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਲਿਖੀ ਚਿੱਠੀ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਧੂਫ-ਬੱਤੀ ਕਰਦਾ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਨਾ ਤਾਂ ਵੀਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ’ਤੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ। ਦੋ-ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਸਲਾਹ ਕਰ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਮਿਲਣ ਆ ਗਏ ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਘੱਟ ਸਿਆਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ਕਿ ਪੁੱਤਰ ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਮਾਰ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਆਹ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਜਲਦੀ ਭੇਜ ਦੇ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ?” ਤਾਂ ਉਸ ਪੁੱਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ, “ਪਿਤਾ ਜੀ! ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲੋ ਅਤੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਬੜਾ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ’ਤੇ ਅਤਿ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ, “ਭਾਈ! ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਵੱਲ ਵੇਖ, ਉਸ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਮੇਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਾਮਾਨ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ ਪਰ ਤੂੰ ਕੋਈ ਸਿਆਣਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। "

ਸੋ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰਿਓ, ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਚਰਦਿਆਂ ਆਮ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਸਿੱਖ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਵਾਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਜਾਂ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇਈਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਈ ਤਾਂ ਬੜੇ ਹੀ ਨਿਰਾਦਰ ਭਰੇ ਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਮਾੜੇ ਬੋਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਲਿਖੀ ਕਿਤਾਬ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ, ਬੇਅਦਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਿਆਰਿਓ, ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਤਾਂ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਡਿਊਟੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਵਕਤ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਲਿਖ ਲਿਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਵੰਡਦੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਪਿਆਰਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਤਾਂ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ ਇਸ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਪਾਵਨ ਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਸਿਖ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੋਭਾ ਬਾਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਉਪਦੇਸ਼ ਤਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ।

ਸੋ ਗੁਰੂ ਸਵਾਰਿਓ, ਸਾਰੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਸਹਿਤ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖ-ਵਿਰੋਧੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕੁ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਰਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲੋਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੋ ਕਈ ਸਿੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਕੇ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਨਾ-ਸਮਝੀ ਨੂੰ ਜਗ ਜਾਹਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਸਦਕਾ ਅੱਜ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪਿਆਰਿਓ, ਦਾਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਗੁਰਸਿੱਖ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਇਕ ਲਿਖਤ ਪੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਿਖਤ ਨੇ ਦਾਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ’ਤੇ ਗਹਿਰਾ ਅਸਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਲਿਖਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਜਾਂ ਲਿਖਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇਕ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਜੋਤ ਹੈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਉਸ ਲਿਖਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਜਾਂ ਲਿਖਤ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਪਿਆਰਾ ਬਚਨ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਸਿੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸਹਾਇਕ ਹੋ ਕੇ ਉਸ 'ਤੇ ਅਸਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੋ ਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰਿਓ, ਸਿੱਖ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਸਟੀਕ, ਕਿਤਾਬ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲਿਖਤ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰੋ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਲਿਖਤ ਲਵੋ ਜਾਂ ਨਾ ਲਵੋ ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿੱਖ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਕਿ, ਬੇਅਦਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਾਫ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸੇ ਸਿੱਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਕੇ ‘ਬੇਅਦਬੀ’ ਲਫਜ਼ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਗੁਰੂ ' ਜੀ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਕੱਟੜਵਾਦ ਵਿਚ ਉਂਜ ਤਾਂ ਕਿਤਾਬ ਜਾਂ ਲਿਖਤ ਲੈਂਦਾ ਨਹੀਂ ਜੇ ਲੈ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਮੋਟੀ ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗੂੰ ਸਿਰਫ ਬਾਪ ਦੀ ਚਿੱਠੀ `ਤੇ ਸਾਫ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਸਦਕਾ ਉਹ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਦੇ ਅਨੰਦ ਖੇੜੇ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਆਰਿਓ, ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਡਿਗਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਉੱਚ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੇ ਕਿਸੇ ਸਿੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬੰਦਗੀ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲੋਂ ਲਿਖਵਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਕੈਲੰਡਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੀ ਪੜੇ।

ਸੋ ਗੁਰੂ ਸਵਾਰਿਓ, ਆਪਣੇ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਮਾਣਮੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਪੜ੍ਹੋ ਕਿ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ’ਤੇ 52 ਕਵੀਆਂ (ਲਿਖਾਰੀਆਂ) ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਨਿਵਾਜਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਰਥ, ਗੁਰੂ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖਣ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬਖਸ਼ੀਆਂ ਸਨ, ਸੋ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਗੁਰਸਿੱਖ ਲਿਖਾਰੀ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੀ।