ਚਿੱਠੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਔਰੰਗੇ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਸਤਿਗੁਰ,
ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫਤ ਸਾਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਜ਼ੱਰੇ ਜ਼ੱਰੇ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਨੂਰ ਵੱਸਦਾ,
ਸਿਫਤ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਹ ਕੀਤੀ।
ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ਼ ਹੈ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਣਾ ਕਰੇ ਸਭ ਦੀ,
ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਸੌਖੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰਾਹ ਕੀਤੀ।
ਘਿਰਿਆ ਹੋਏ ਚਾਹੇ ਲੱਖਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ,
ਬੰਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੀ। ਦਾਸਤਾਨ:- ਤੇਰੇ ਦਸਤਖ਼ਤਾਂ ਵਾਲਾ ਕੁਰਾਨ ਮਿਲਿਆ,
ਉਸ ’ਤੇ ਕਰ ਲਿਆ ਮੈਂ ਇਤਬਾਰ ਸ਼ਾਹਾ!
ਦਗ਼ਾਬਜ਼ੀ ਦਾ ਰਿਹਾ ਨਾ ਮੇਚ ਬੰਨਾ,
ਕੀਤਾ ਰੱਜ ਕੇ ਬੜਾ ਖੁਆਰ ਸ਼ਾਹਾ!! ਲੱਖਾਂ ਟੁੱਟ ਪਏ ਚਾਲੀ ਭੁੱਖੇ ਭਾਣਿਆਂ ’ਤੇ,
ਤੇਗਾਂ ਲਿਸ਼ਕੀਆਂ, ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਮੀਂਹ ਵੱਸਿਆ।
ਕਸਮ ਕੁਰਾਨ ਦੀ ਤੋੜਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਾ ਸੀ,
ਵਾਅਦਾ ਤੋੜਨ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਕੀ ਹਸ਼ਰ ਦੱਸਿਆ।
ਓਟ ਕੰਧ ਦੀ ਲੈ ‘ਨਾਹਰ’ ਨੇ ਸਿਰ ਚੱਕਿਆ,
ਤੀਰ ਮੇਰੇ ਦਾ ਓਸ ਸਵਾਦ ਚੱਖਿਆ। ਮੌਤ ਹੋਰ ਇਕ ਜਰਨੈਲ ਦੀ ਵੇਖ ਹੁੰਦੀ,
ਸਿਪਾਹ ਸਲਾਰ ਤੇਰਾ ਹਰ ਪਠਾਨ ਨੱਸਿਆ।
ਦੋਹਾਂ ਧਿਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਨੇਕਾਂ ਜਵਾਨ ਜੂਝੇ,
ਬੁਲਾਏ ਪਾਰ ਛੇਤੀ ਤੀਰਾਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨੇ। ਪੈਰ ਰੁਲਣ ਕਿਧਰੇ, ਕਿਧਰੇ ਰੁਲਣ ਬਾਹਾਂ,
ਖੇਡੀਆਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਖ਼ੂਨ ਦੀਆਂ
ਹੋਲੀਆਂ ਨੇ। ਸੂਰਬੀਰਤਾ ਓਥੇ ਕਰਦੀ ਕੀ ਚਾਲ੍ਹੀਆਂ ਦੇ,
ਗਲ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਦ ਬੇ-ਸ਼ੁਮਾਰ ਪੈ ਗਏ।
ਸੂਰਜ ਅਸਤਿਆ ਚੰਨ ਸੀ ਉਦੇ ਹੋਇਆ,
ਸਲਾਮਤ ਵੈਰੀ ’ਚੋਂ ਕੱਢ ਨਿਰੰਕਾਰ ਲੈ ਗਏ।
ਸੱਚ ਸੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਹੋਇਆ ਨਾ ਵਾਲ ਵਿੰਗਾ,
ਅਮਾਨਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੀ ਬਰਖੁਰਦਾਰ ਲੈ ਗਏ।
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਹੈ ਖਾਲਸਾ ਅਜੇ ਜੀਉਂਦਾ,
ਧੋਖਾ ਕਰ ਮੇਰੇ, ਪੁੱਤਰ ਚਾਰ ਲੈ ਗਏ। ਨਹੀਂ ਸਾਂ ਜਾਣਦਾ ਕੱਚਾ ਕੌਲ ਦਾ ਏਂ,
ਭੁੱਖਾ ਰਾਜ ਦਾ ਏਂ ਬੇਈਮਾਨ ਏਂ ਤੂੰ।
ਈਮਾਨ-ਪ੍ਰਸਤ ਨਹੀਂ ਨਿਹਚਾ ਕੁਰਾਨ ’ਤੇ ਨਾ,
ਵਿਚ ਦਰਗਾਹ ਝੂਠਾ ਮੁਸਲਮਾਨ ਏ ਤੂੰ। ਸੱਚਾ ਦੀਨ ਦਾ ਜੇ ਹੋਵੇ ਈਮਾਨ ਕਾਇਮ,
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਗਾਉਂਦਾ ਏ ਬੋਲ ਸ਼ਾਹਾ।
ਜੋ ਮੂੰਹੋਂ ਕੱਢਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਰੇ ਪੂਰਾ,
ਲੈਂਦਾ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ ਤੋਲ ਸ਼ਾਹਾ। ਹੁੰਦੇ ਮਰਦ ਜੋ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿੱਭਦੇ,
ਰੱਬੀ ਰਹਿਮਤਾਂ ਨਾ ਭਰਦੇ ਝੋਲ ਸ਼ਾਹਾ।
ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਮੀਸਣਾ ਬਣੀ ਜਾਨੈ, ਤੂੰ ਏਨਾਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਅਣਭੋਲ ਸ਼ਾਹਾ।
ਕਸਮਾਂ ਵਾਲਾ ਕੁਰਾਨ ਜੇ ਵੇਖਣਾ ਹੈ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਚਾਹੇਂ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਕੌਮ ਬਰਾੜ ਸਾਰੀ,
ਮਿਲੇਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਰੰਜ ਭੁਲਾਦਿਆਂਗਾ। ਆ ਏਧਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਕਰੀਏ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗੱਲਾਂ,
ਓਸ ਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।
ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਕੱਚਿਆ, ਝੂਠ ਸੁਣ ਜ਼ੁਲਮ ਨਾ ਕਰ,
ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਝੂਠੀ ਸਲਤਨਤ ਝੂਠੀਆਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀਆਂ,
ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਬਣੂ ਜੋ ਗਵਾਹ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।
ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭੁੱਲ ਕੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀਆਂ,
ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਕੀ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਮਾਰਤੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ,
ਨਾਗ ਕੁੰਡਲੀਆ ਫੁੰਕਾਰੇ ਮਾਰਦਾ ਏ।
ਜਿੱਤਾਂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ, ਜੀਹਦੇ ਨਸੀਬ ਲਿਖੀਆਂ,
ਨਾ ਓਹ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਹਾਰਦਾ ਏ। ਤੈਨੂੰ ਮਾਣ ਹੈ ਆਪਣੇ ਲਸ਼ਕਰਾਂ ਦਾ,
ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਪੁਰਖ ਅਕਾਲ ਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਖਾਲਸਾ ਹੈ,
ਹੈ ਹੰਕਾਰ ਤੈਨੂੰ ਮੁਲਕੋ ਮਾਲ ਦਾ ਹੈ। ਮੇਲਾ ਚਾਰ ਦਿਨ ਦਾ ਵੱਸਦੀ ਇਹ ਦੁਨੀਆ,
ਹੁਕਮ ਚੱਲਦਾ ਸਭ ’ਤੇ ਕਾਲ ਦਾ ਹੈ।
ਗਲੀਂ ਵੀਹ ਸੱਜਣ ਨਾਲ ਨਾ ਕੋਈ ਨਿੱਭਦਾ,
ਕੋਈ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤੂੰ ਕਰ ਲਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁਗਤਣਾ ਹੈ,
ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸ਼ਾਹਾ!
ਵਕਤ ਬੀਤਿਆ ਕੋਮਲਾ ਨਹੀਂ ਮੁੜਨਾ,
ਤੇਰੇ ਸਿਰ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਾਲ ਸ਼ਾਹਾ! | 
