ਭੋਏਂ ਰਾਏ ਦੀ ਤਲਵੰਡੀ ਹੈ ਨਾਮ ਜਿਸਦਾ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ ਰੋਸ਼ਨ ਜਹਾਨ ਹੋਇਆ।
ਮਾਤਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਦੀ ਹੋਈ ਕੁੱਖ ਸਫਲੀ, ਪਿਤਾ ਕਾਲੂ ਜੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਅਰਮਾਨ ਹੋਇਆ।
ਫਿਰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਸੀ ਕੂੜ ਪਰਧਾਨ ਹੋਇਆ, ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਦਾ ਓਥੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ।
ਭੈਣ ਨਾਨਕੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਮੁਸਕਾਨ ਖੇਡੇ, ਹਰ ਚਾਅ ਉਸਦਾ ਜੀਕੂੰ ਜਵਾਨ ਹੋਇਆ। ਸੁਣੀ ਧਰਤ ਦੀ ਪਰਵਰਦਗਾਰ ਨੇ ਹੈ, ਵੇਖੀ ਹਨ੍ਹੇਰਿਆਂ ਅੱਜ ਹੈ ਲੋਅ ਵੱਖਰੀ।
ਨੂਰ ਵਰ੍ਹਿਆ ਹੈ ਘਰ ਪਟਵਾਰੀਆਂ ਦੇ, ਓਸ ਨੂਰ ਦੀ ਜਗ ’ਤੇ ਸੋਅ ਵੱਖਰੀ। ਉਹ ਨੂਰ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹਾਣ ਦਾ ਏ, ਰੁੱਕ ਰੁੱਕ ਵਗਦੀ ਮਹਿਕੀ ਪੌਣ ਦਿਸਦੀ।
ਮੱਸਿਆ ਝੂਠ ਦੀ ’ਚ ਸੱਚ ਦਾ ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਹੋਈ ਹੰਕਾਰ ਦੀ ਨੀਵੀਂ ਧੌਣ ਦਿੱਸਦੀ।
ਹਾਸੇ ਅੰਬਰਾਂ ਦੇ ਸਾਫ ਸੁਣਾਈ ਦੇਂਦੇ, ਧਰਤੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਪਈ ਗੌਣ ਦਿੱਸਦੀ
ਤੇਰਾ ਖਾਸ ਮੁਕਾਮ ਤਲਵੰਡੀਏ ਨੀ, ਸਾੜੀ ਹਾੜਾਂ ਦੀ ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੌਣ ਦਿੱਸਦੀ ਨੂਰੋ ਨੂਰ ਹੋਇਆ ਸਾਰਾ ਨਗਰ ਦਿੱਸਿਆ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅੱਖ ਜਦ ਰਾਏ ਬੁਲਾਰ ਦੀ ਏ
“ਖਾਹਿਸ਼ ਰਖਦੈਂ ਰੱਬੀ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਜੇ, ਹਵੇਲੀ ਮਹਿਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਜਾਂ ਮਾਰਦੀ ਏ। ਅੰਬਰ ਧਰਤ ਨੇ ਆਪੋ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਮੁੱਲਾਂ ਪੰਡਤਾਂ ਕਾਜੀਆਂ ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ,
ਬੰਦ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਦਿਨੇ ਪੈਣ ਡਾਕੇ। ਅਸਲ ਬੰਦਗੀ ਦੀ ਘਰ ਘਰ ਗੱਲ ਤੁਰਨੀ,
ਨੂਰੋ ਨੂਰ ਕਰਦੂ ਸਾਰੀ ਧਰਤ ਗਾਹ ਕੇ। ਨਗਰ ਖੇੜੇ ਹੋ ਜਾਣੇ ਜੀਉਣ ਜੋਗੇ,
ਇਸ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਪਾ ਕੇ। ਏਸ ਰਹਿਬਰ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਸਵਾਲ ਕਰਨੇ, ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਓਹਦਾ ਜਵਾਬ ਹੋਣਾ। ਰਾਜ ਦਿਲਾਂ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਫਤੇਹ ਕਰਨੀ,
ਬਾਣੀ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਸਾਜ ਰਬਾਬ ਹੋਣਾ। ਰੱਬੀ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਨ ਦੀ ਜਾਚ ਦੱਸੂ,
ਤਾਂਘ ਮਿਲਣ ਦੀ ਜੀਕੂੰ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੀ ਏ ਕਿਉਂ ਜੇ ਵਲਗਣਾਂ ’ਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ,
ਉਹ ਹਸਤੀ ਨਹੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਤਾਰ ਦੀ ਏ। ਬੋਲ ਆਪਣੇ ਨਹੀਂ ਖਸਮ ਦੇ ਬੋਲ ਬੋਲੂ, ਕਰੋ ਸਿਫਤੋ ਸਾਲਾਹ ਦਾਤਾਰ ਦੀ ਏ। ਮਿਲੀਆਂ ਰਹਿਮਤਾਂ ਵੰਡੂਗਾ ਜਗ ਸਾਰੇ,
ਕਰੂ ਫਿਕਰ ਇਸ ਬਲਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਏ। ਇਸ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਤਰਸਣਾ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਨੇ,
ਨਵੇਂ ਸਿਰਜਣੇ ਵੱਖਰੇ ਰਾਹ ਆਪਣੇ। ਭੁੱਲੀ ਖਲਕ ਲਈ ਗਾਡੀ ਰਾਹ ਬਣਨੇ,
ਲੇਖੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲਾਉਣੇ ਸਾਹ ਆਪਣੇ। ਧਿਰ ਨਿਧਿਰਿਆਂ ਦੀ, ਮਾਣ ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਦਾ, ਓਟ ਨਿਓਟਿਆਂ ਦੀ, ਆਸ ਬੇਆਸਿਆਂ ਦੀ। ਮਾਇਆ ਤਿਆਗਣੀ ਸੰਸਾਰ ਤਿਆਗਣਾ ਨਹੀਂ,
ਪੌਣਾਂ ਸੁਣਦੀਆਂ ਪਈਆਂ ਨੇ ਕੰਨ ਲਾ ਕੇ ਬਣਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਿਰਾਸਿਆਂ ਦੀ।
ਪਰਵਾਰ ਪਾਲਣਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ, ਭੋਰਾ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਜੰਗਲੀ ਵਾਸਿਆਂ ਦੀ।
ਜਗਤ ਜਲੰਦੇ ਨੂੰ ਰੱਖ ਲਈਂ ਧਾਰ ਕਿਰਪਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ ਇਸ ਦੇ ਹਾਸਿਆਂ ਦੀ। ਜੰਝ ਪਾਪ ਦੀ ਕਦੇ ਜੇ ਆਈ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਾਬਰ ਅੱਗੇ ਬਣ ਸਾਬਰ ਖਲੋ ਜਾਣਾ।
ਏਸ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਣਾ ਲੈਣਾ, ਹੈ ਆਪ ਵੀ ਸਭ ਦੇ ਹੋ ਜਾਣਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਲਾਈਏ, ਓਹਦੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਰਹਿਮਤਾਂ ਜਾਣ ਲਈਏ।
ਏਸ ਰਹਿਬਰ ਦੀ ਰਹਿਬਰੀ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਬਿਖੜੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਪਛਾਣ ਲਈਏ।
ਦਰ ਢਹਿ ਪਈਏ ਛੱਡ ਸਿਆਣਪਾਂ ਨੂੰ, ਦਰੋਂ ਇਸ ਦਿਓਂ ਹਿੰਮਤਾਂ ਤਾਣ ਲਈਏ।
ਹੋਵੇ ਸ਼ਰਫ ਹਾਸਿਲ ਕੋਮਲ ਬੰਦਗੀ ਦਾ, ਰਹਿ ਕੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਾਣ ਲਈਏ। | 
