ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਨੂੰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਆਪ ਛਕਾਇਆ;
ਜਥੇਦਾਰ ਥਾਪ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਲ ਪੰਜਾਬ ਘਲਾਇਆ।
ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਜੋ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੌਣੀ ਨਾਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ, ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ! ਪੰਜ ਤੀਰ ਬਖਸ਼ ਕੇ ਤੇ, ਦਿੱਤਾ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਨਾਲ ਨਗਾਰਾ;
ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਲਿਖ ਦਿੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇਊਗਾ ਪੰਥ ਹੁੰਗਾਰਾ।
ਦੇ ਕੇ ਥਾਪੜਾ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਾਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ, ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ! ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ, ਨਗਾਰੇ ਦਾ, ਹਰ ਦਮ ਕਰਨਾ ਹੈ ਸਤਿਕਾਰ;
ਕਿਸੇ ਦੇ ਧਰਮ ਅਸਥਾਨਾਂ ’ਤੇ, ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਤੁਸਾਂ ਨੇ ਵਾਰ।
ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜੋ, ਮਾਰੋ ਉਸ ਦੇ ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਕਾਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ, ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ! ਵਧਿਆ ਵੱਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਾਂ, ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੀ ਘੋੜ ਅਸਵਾਰ;
ਕੁਝ ਪੈਦਲ ਰਲ ਗਏ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਣਾ ਕਰਜ਼ ਉਤਾਰ।
ਸੋਨੀਪਤ ਤੇ ਕੈਥਲ ਦੀ, ਥਰ-ਥਰ ਕੰਬਦੀ ਹੁਕਮਰਾਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ! ਸਮਾਣਾ ਫਤਹ ਕਰ ਕੇ ਕਬਜ਼ਾ ਜਾ ਘੁੜਾਮ ’ਤੇ ਕੀਤਾ;
ਉਸਮਾਨ ਖਾਨ ਸਢੌਰੇ ਦਾ, ਫੜ ਕੇ ਕੀਤਾ ਫੀਤਾ ਫੀਤਾ।
ਬੁੱਧੂ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕਾਤਲ ਦੀ, ਤੋੜੀ ਅੱਧ-ਵਿਚਕਾਰ ਜਵਾਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ, ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸੀ, ਸਰਹਿੰਦ ’ਚ ਬੈਠੇ ਜੋ ਹਤਿਆਰੇ;
ਆਂਹਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਾਂ ਦਿਨੇ ਵਿਖੌਣੇ ਤਾਰੇ!
ਬੇਕਿਰਕ ਵਜੀਰੇ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਂ, ਯਾਦ ਕਰਾ ’ਤੀ, ਨਾਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ! ਅਤਿਆਚਾਰੀ ਅਬਦੁੱਸਮਦ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੇ, ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਪਾਏ;
ਘੇਰਾ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਦਾ, ਵਸਤੂ ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਨਾ ਜਾਏ।
ਜਥੇਦਾਰ ਦੇ ਫੜਨੇ ਨੂੰ ਰੱਖੀ, ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਬਹੁਤ ਨਿਗਰਾਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ, ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ! ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੇ, ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕੈਦ ਸੀ ਕਰਿਆ;
ਗੁੱਝੇ ਭੇਤ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਰਿਆ।
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਜੈ ਸਿੰਘ ਨੂੰ, ਮਾਰ ਕੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਰੂਹ ਤੜਫਾਣੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ, ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਸਹਿ ਅਕਹਿ ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਕੇ, ਕੀਤਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ;
ਯਾਦ ਉਹਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੇ, ‘ਭੌਰਾ’ ਰਹਿਣਾ ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੀਕ।
‘ਬਚਿੱਤਰ ਸਿੰਘ’ ਕਵੀਸ਼ਰ ਨੇ, ਕਰਨੀ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਬਿਆਨੀ;
ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀ, ਜੱਗ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂ ਕੁਰਬਾਨੀ! |
