ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਲੱਖਾਂ, ਨਸ਼ਿਆਂ ਵਰਗਾ ਡਾਕੂ ਨਾ। ਜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣੈ, ਵਰਤੀਂ ਕਦੇ ਤੰਬਾਕੂ ਨਾ। ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ, ਜਦ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਰਮ ਫੇਫੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਸਾੜ ਮੁਕਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਖੰਘੀ ਜਾਂਦਾ ਕਾਹਤੋਂ, ਕਹਿੰਦਾ ਟਿਕਦਾ ਬਾਪੂ ਨਾ। ਜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣੈ... ਕਈ ਜਰਦਾ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਫਿਰ ਥੂਹ ਥੂਹ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਕੈਂਸਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੈ, ਕਮਲੇ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਡਰਦੇ ਨੇ। ਜੇ ਜਾਣ ਕੇ ਖੂਹ ਵਿਚ ਡਿਗਦੈ, ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਆਖੂ ਨਾ। ਜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣੈ... ਆਹ ਸਿਗਰਟ ਬੀੜੀਆਂ ਦੇ, ਜੋ ਸੂਟੇ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਜਵਾਨੀ ਇਹ, ਕਿਉਂ ਸਾੜ ਮੁਕਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਐਸਾ ਰੋਗ ਚਿੰਬੜ ਗਿਆ ਜੇ, ਫਿਰ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਖੂ ਨਾ। ਜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣੈ... ਆਹ ਤਲਬ ਤੇ ਗੁਟਕਾ ਜੋ, ਸਭ ਪੁੜੀਆਂ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ। ਇਕ ਦਿਨ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਇਹ ਘੜੀਆਂ ਕਹਿਰ ਦੀਆਂ। ਦੁੱਖ ਭੋਗੇਂਗਾ ਤੂੰ ਹੀ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਗੁਆਚੂ ਨਾ। ਜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣੈ... ਇਹ ਸਿਹਤ ਗਵਾ ਸਕਦੈ, ਤੇ ਉਮਰ ਘਟਾ ਸਕਦੈ। ਸੰਤਾਨ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਅਪੰਗ ਬਣਾ ਸਕਦੈ। ਦਿਮਾਗ ਹੋਣ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਬਣਨ ਪੜਾਕੂ ਨਾ। ਜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣੈ... ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੰਬਾਕੂ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਹੱਥ ਵੀ ਲਾਇਓ ਨਾ। ਸਵਰਗਾਂ ਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ, ਕਿਤੇ ਨਰਕ ਬਣਾਇਓ ਨਾ। ਅੱਜ ‘ਜਾਚਕ’ ਦੀ ਮੰਨ ਲਓ, ਫੇਰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਖੂ ਨਾ। ਜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣੈ, ਵਰਤੀ ਕਦੇ ਤੰਬਾਕੂ ਨਾ। |