ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਜੱਗ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ।
ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਤੇ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ, ਸੁਰਤ ਨਾਲ ਕਰਤਾਰ।
ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...

ਵਿਚ ਸਮਾਧੀ ਲੀਨ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਹਿਲ ਸਰੀਰ।
ਨਾ ਚਿਹਰੇ ’ਤੇ ਸਿਲਵਟਾਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਪੇ ਪੀੜ।
ਆਪੇ ਕਸ਼ਟ ਸਹਾਰਦਾ, ਆਪੇ ਕਸ਼ਟ ਨਿਵਾਰ।
ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...

ਦੇਗ ਉਬਲਦੀ ਬੈਠ ਵੀ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ ਈਮਾਨ।
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਹ ਜਪ ਰਿਹੈ, ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ’ ਨਾਮ।
ਢੇਰਾਂ ਕਸ਼ਟ ਸਹਾਰਦਾ, ਭਾਣਾ ਮੰਨ ਕਰਤਾਰ।
ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...

ਸੜਦੀ ਰੇਤਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਛਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ।
ਤੱਕ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਤੜਪਿਆ, ਹਜ਼ਰਤ ਮੀਆਂ ਮੀਰ।
ਕਹਿੰਦਾ ਹੁਕਮ ਇਹ ਕਰ ਦਿਓ, ਫਨਾਹ ਕਰਾਂ ਸਰਕਾਰ!
ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...

‘ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘਾ’ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹੈ, ਭਾਣੇ ਅੰਦਰ ਹੋਏ।
ਹੋਣੀ ਸੀ ਇਹ ਵਰਤਣੀ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਨਾ ਕੋਏ।
ਰਾਵੀ ਟੁੱਭੀ ਲਾ ਕੇ, ਟੁਰ ਗਿਆ ਬਖਸ਼ਨਹਾਰ।
ਤੱਤੀ ਤਵੀ ’ਤੇ...