ਕਲਜੁਗੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਉੱਧਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਬਣਾਇਆ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ।
ਏਥੇ ਜਾਤ-ਪਾਤ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਤਕਰਾ ਨਹੀਂ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਾਇਆ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ।
ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੀ ਚਾਰ ਰੱਖੇ, ਉਪਦੇਸ਼ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸਮਝਾਇਆ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ।
ਆਏ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਮੰਗ ਪੁਰੀ, ਨਿਰੰਕਾਰ ਦਾ ਦਰਬਾਰ ਲਾਇਆ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ।
ਏਥੇ ਪਾਪਾਂ ਪੁੰਨਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹਰ ਦੁਖ ਮਿਟਾਇਆ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ।
ਹਰਿਮੰਦਰ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਵਾਸ ਹੁੰਦਾ, ਸ਼ਬਦ ਗਾ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ। ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੱਚ ਦਾ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਾਮ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਈ ਏਥੇ।
ਊਚ ਨੀਚ ਦਾ ਏਥੇ ਕੋਈ ਵਿਤਕਰਾ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਇਨਸਾਨ ਭਾਈ ਭਾਈ ਏਥੇ।
ਤਨ ਦੇ ਰੋਗ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਚੁੱਭੀ ਲਾਈ ਏਥੇ।
ਰੋਗੀ ਤਨਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਸਦਾ ਲਈ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਈ ਏਥੇ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਜ ਕੇ, ਕੀਰਤ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦੀ ਕਰਨੀ ਸਿਖਾਈ ਏਥੇ।
ਹਰ ਵੇਲੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ ਦਾਤਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਮ ਦੀ ਐਸੀ ਜੋਤ ਜਗਾਈ ਏਥੇ। ਮੱਤ ਨਹੀਂ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਹੀਣ ਹਾਂ ਮੈਂ ਦਾਤਾ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਾਂ ਬਰਕਤਾਂ ਤੇਰੇ ਦਰਬਾਰ ਦੀਆਂ।
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ ਨਿਮਾਣੇ ਨੂੰ ਬਖਸ਼ੋ ਗਿਆਨ ਚਕਸ਼ੂ, ਵੇਖ ਸਕਾਂ ਰਹਿਮਤਾਂ ਤੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਦੀਆਂ।
ਕੀਤਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ, ਮੇਹਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀਆਂ।
ਸੁਣ ਕੀਰਤਨ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸੀਨੇ ਠੰਡ ਪੈਂਦੀ, ਸਜਦੇ ਦੀਵਾਨ ਹੋਣ ਕਥਾ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚਾਰ ਦੀਆਂ।
ਦਾਤਾ ਲੱਗੀ ਰਹੇ ਸਦਾ ਨਾਮ ਦੀ ਝੜੀ ਏਥੋਂ, ਸੰਗਤਾਂ ਬਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਜਨਮ ਸਵਾਰ ਦੀਆਂ।
ਕੋਈ ਧਨ ਮੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਗੇ ਦਾਤਾ ਪੁੱਤ ਏਥੋਂ, ਸਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਮਿਹਰਾਂ ਪਰਵਰਦਿਗਾਰ ਦੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਆਇਆ ਸੁਲਹੀ ਤੇਰੇ ਦਰ ਉੱਤੇ, ਸੜ ਗਿਆ ਉਹ ਹੰਕਾਰੀ ਭੱਠੇ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ।
ਅਬਦਾਲੀ ਆਇਆ ਢਾਹੁਣ ਦਰਬਾਰ ਤੇਰਾ, ਜਵਾਬ ਇੱਟ ਦਾ ਵੱਜਾ ਮੱਥੇ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ।
ਹੰਕਾਰੀ ਦੋਜਕ ਦੀ ਗੱਡੀ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਆਇਆ ਜੋ ਸੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਕੇ।
ਮੱਸੇ ਰੰਗੜ ਅਵੱਗਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇਰੇ ਦਰ ਉੱਤੇ, ਸਿਰ ਵੱਢ ਲੈ ਗਏ ਹਰਿਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ।
ਭੇਜ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਲਈ ਆਪ ਸੇਵਾ, ਹੰਕਾਰੀ ਮਾਰਿਆ ਉਹਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ।
ਡੰਨ ਹੰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣੇ ਨੂੰ ਮਾਣ ਮਿਲੇ, ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ! ਨਿਰੰਕਾਰ ਵੇਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ। |
