ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ, ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਦੱਸਦੇ ਨੇ ਸਾਰਾ,
ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਹਾਲ,
ਸੂਬੇ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਅੰਮੀਏ,
ਰਹੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸੂਬੇ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਅੰਮੀਏ . . .

ਖੋਲ ਰੱਖੀ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੇ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਤਾਕੀ ਸੀ,
ਜਾਣ ਗਏ ਅਸੀਂ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਸੀ।
ਸਿਰ ਸਾਡੇ ਹਾਕਮਾਂ ਝੁਕਾਉਣ ਵਾਸਤੇ,
ਖੇਡੀ ਸੀ ਬੜ੍ਹੀ ਗਹਿਰੀ ਚਾਲ।
ਸੂਬੇ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਅੰਮੀਏ . . .

ਤਾਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਰੱਖੇ ਅੱਗੇ ਪੱਬ ਸੀ।
ਫਤਿਹ ਜਾ ਬੁਲਾਈ ਹੋਏ ਹੱਕੇ-ਬੱਕੇ ਸਭ ਸੀ।
ਬੋਲੇ ਸੋ ਨਿਹਾਲ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਜਦ ਲਾਏ,
ਸੂਬਾ ਵੇਖਦਾ ਸੀ ਅੱਖਾਂ ਕੱਢ ਲਾਲ।
ਸੂਬੇ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਅੰਮੀਏ . . .

ਆਖਿਆ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਂ ਨੇ ਸੁਖ ਬੜੇ ਪਾਓਗੇ,
ਦੇਵਾਂਗਾ ਮੈਂ ਦੌਲਤਾਂ ਤੇ ਬੇਗ਼ਮਾਂ ਵਿਆਹੋਗੇ।
ਛੱਡ ਦਿਓ ਸਿੱਖੀ ਤੁਸੀਂ ਮੰਨ ਲਵੋ ਈਨ,
ਟਾਲੋ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੋਂ ਕੂਕਦਾ ਹੈ ਕਾਲ।
ਸੂਬੇ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਅੰਮੀਏ . . .

ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਾਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਢਾਹੇ ਸੀ,
ਬੇਗ਼ਮਾਂ ਦੇ ਡੋਲੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਵੀ ਠੁਕਰਾਏ ਸੀ,
ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ‘ਬੇਲੀ’ ਜੇ ਮੰਨ ਲਈਏ ਈਨ,
ਕੀ ਆਵੇਗਾ ਨਾ ਸੂਬੇ ਫਿਰ ਕਾਲ।
ਸੂਬੇ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਅੰਮੀਏ,
ਰਹੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਨਾਲ