ਦਿਨ ਵੈਸਾਖੀ ਦਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਦੀ,
ਜਦੋਂ ਤੰਬੂ 'ਚੋਂ ਸੱਚੀ ਸਰਕਾਰ ਨਿਕਲੀ। ਮੂੰਹੋਂ ਗਰਜੇ ਸੀ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਵਾਂਗ ਸਤਿਗੁਰ,
ਮਿਆਨੋਂ ਲਿਸ਼ਕਦੀ ਨਾਲੇ ਤਲਵਾਰ ਨਿਕਲੀ। ਇਕ ਸੀਸ ਦੀ ਆਖਦੇ ਲੋੜ ਮੈਨੂੰ,
ਅਵਾਜ਼ ਕੜਕਦੀ ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਨਿਕਲੀ। ਧਰਮ ਚੰਦ ਉਠੇ ਮੋਹਕਮ ਚੰਦ ਆ ਗਏ,
ਹਿੰਮਤ ਰਾਏ ਦਾ ਸੀਸ ਉਤਾਰ ਨਿਕਲੀ। ਲਹੂ ਨੁਚੜਦੀ ਫੇਰ ਤਲਵਾਰ ਵੇਖੀ,
ਭੀੜ ਭੱਜ ਮਸੰਦਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ। ਕਹਿੰਦੇ ਵੇਖ ਲੋ ਮਾਤਾ ਜੀ ਆਪ ਜਾ ਕੇ,
ਹੋਣੀ ਤੇਗ ਦਾ ਰੂਪ ਜੇ ਧਾਰ ਨਿਕਲੀ। ਓਹ ਕੀ ਜਾਣਦੇ ਗੁਰਾਂ ਦੀ ਤੇਗ ਇਹ ਜੋ,
ਪੰਥ ਤੀਸਰਾ ਕਰਨ ਤਿਆਰ ਨਿਕਲੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਪੰਜੇ ਇਹ ਸ਼ੇਰ ਬਣ ਗਏ,
ਕੌਮ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੰਗਾਰ ਨਿਕਲੀ। ਰਾਜੋਕੇ ਵਾਲਿਆ ਖੰਡੇ ਦੀ ਧਾਰ ਉਤੇ,
ਸਿੱਖੀ ਸਜ ਕੇ ਜਾਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਿਕਲੀ। | 
