ਦੀਵਾਨ ਕੌੜਾ ਮੱਲ; ਜਿਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਮਿੱਠਾ ਮੱਲ ਆਖਦੇ ਸਨ; ਜਿਹੇ ਨਰ ਬੰਦੇ ਦੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਡਾ.ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ 5 ਦਸੰਬਰ 1872 ਈਸਵੀ ਇਕ ਬੱਚੇ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲੀ, ਦੂਆ ਇਹ ਵਕਤ ਸੀ ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਹਿਰ ਦੇ ਜਲਾਲ ਦੇ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੰਨ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ‌। ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਭੁਝੰਗੀ ਸਭਾ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿੱਖੀ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹੋ ਵਕਤ ਸੀ। ਹੱਥ ਵਿਚਲੀ ਕਲਮ ਵਿਚੋਂ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਗੁਰੂ ਪੰਥ ਦੀ ਸਿਫਤ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਜੋ ਫਿਰ ਅਮੁਕ ਝਰਨਾ ਬਣ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਵਗਦੀ ਰਹੀ। ਵਜ਼ੀਰ ਹਿੰਦ ਪ੍ਰੈਸ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ, ਖਾਲਸਾ ਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ, ਚੀਫ ਖਾਲਸਾ ਦੀਵਾਨ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ, ਸਿੱਖ ਬੈਂਕ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ, ਖਾਲਸਾ ਯਤੀਮਖਾਨੇ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ, ਸਿੱਖ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਕਾਨਫਰੰਸ ਤੇ ਸਕੂਲਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ, ਆਦਿ ਬੇਅੰਤ ਕਾਰਜ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕਰਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਆਪ ਨੂੰ ਪਿਤਾਮਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਆਪ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਤ ਸਦਨ ਚਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਆਪ ਦਾ ਛਪਿਆ ਤੇ ਅਣਛਪਿਆ ਸਾਹਿਤ ਲੋਕ ਕਚਹਿਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਟੁਟਿਆ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।ਸਿੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਨਾਵਲ ਬਿਜੈ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਨੌਧ ਸਿੰਘ ਜ਼ਰੂਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੱਖ ਬੀਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰੀ ਤੇ ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ ਜ਼ਰੂਰ ਪੜ੍ਹਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।