ਗੁਰੂ ਕੀ ਮਿਹਰ ਸਦਕਾ, ਜੱਥੇਦਾਰ ਨਵਾਬ ਕਪੂਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਅਗਵਾਈ ਸਦਕਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਕੁੰਡਲੀਆ ਖਾਲਸਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ 1733/34 ਵਿਚ ਪੰਜ ਜੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਰਵਾਣੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਖੰਡਾ ਖੜਕਾਉਣਾ ਤੇ ਮਜ਼ਲੂਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ , ਖਾਲਸਾ ਰਾਜ ਦੇ ਬੋਲ ਬਾਲੇ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਰਹਿਣਾ। ਖਾਲਸਾ ਜੀ ਕੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਦਕਾ, ਜੈਸੇ ਚੁੰਬਕ ਕੀ ਔਰ ਲੋਹਾ ਆਤਾ ਹੈ ਵੈਸੇ ਹੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਖਿੱਚੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ । ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸੁੱਚਜਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ 14/15 ਅਕਤੂਬਰ 1745 ਈਸਵੀ ਦੇ ਦੀਵਾਲੀ ਦੇ ਸਰਬੱਤ ਖਾਲਸੇ ਤੇ ਜਦ ਗੁਰੂ ਪੰਥ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ 'ਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਨਵਾਬ ਕਪੂਰ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਿਰ ਕੱਢਵੇਂ ਸਿਰਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਇ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ , ਪੰਜ ਜੱਥਿਆ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰਦਿਆਂ ਪੰਝੀ ਜੱਥੇਦਾਰ ਥਾਪ ਕੇ , ਖਾਲਸਾ ਫੌਜ ਨੂੰ 25 ਜੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆਂ ਗਿਆ। ਕੋਈ ਵੀ ਸਿੰਘ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੱਥੇ ਵਿਚ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹਥ ਸਿੱਖ ਤਲਵਾਰ, ਬੰਦੂਕ ਤੇ ਘੋੜਾ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਤੇ ਗੁਰੂ ਪੰਥ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁਣਾਂ ਮੁੱਢਲਾ ਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਨੇਮ ਸੀ। ਨਿਮਨਲਿਖਤ ਜੱਥੇਦਾਰ ਲਾਏ ਗਏ:-

ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਨਾਰੋਕੇ, ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਕਲਸੀਆਂ,ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਪੈਜਗੜ੍ਹ, ਕਰੋੜਾ ਸਿੰਘ, ਨੌਧ ਸਿੰਘ ਸ਼ੁਕਰਚੱਕ, ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਡੱਲੇਵਾਲ, ਚੰਦਾ ਸਿੰਘ, ਕਾਲਾ ਸਿੰਘ, ਖਿਆਲਾ ਸਿੰਘ, ਧਰਮ ਸਿੰਘ, ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ, ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਭੰਗੀ, ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਨਵਾਬ ਕਪੂਰ ਸਿੰਘ, ਜੈ ਸਿੰਘ ਕਨੱਈਆ, ਸਦਾ ਸਿੰਘ, ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਨਕਈ, ਅਘੜ ਸਿੰਘ, ਸੁਖਾ ਸਿੰਘ ਮਾੜੀ ਕੰਬੋ, ਮਦਨ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਸਿੰਘ ਹਲੂਵਾਲੀਆ, ਛੱਜਾ ਸਿੰਘ ਪੰਜਵੜ੍ਹ, ਧੀਰ ਸਿੰਘ ਮਜ਼੍ਹਬੀ, ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨਾਰਲੀ ਅਤੇ ਭੂਪਾ ਸਿੰਘ।