ਇਕ ਤੇ ਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ। ਦੂਜਾ ਪ੍ਰੋ ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ ਹਰਬੰਸ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾਂ ਟੀਕਾ ਲੈ ਕੇ ਅਰਥ ਸਮਝਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰੋ। ਤੀਜਾ ਪੜੀ ਸੁਣੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰੋ। ਗੁਰੂ ਕਾ ਹੁਕਮ ਹੈ ਸਿੱਖ ਨੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਣਨਾ ਹੈ "ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਣੀਐ"

ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਿੱਖ ਬਣਨ ਲਈ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਮਨੁਖ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਸਕਦੇ। ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜਹਾਂਗੀਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਫਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੀ ਪੁਤਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਉਪਰ ਧੀਰਮਲ ਗੋਲੀ ਚਲਾਉਂਦਾ; ਪਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਈ ਘਨੱਈਏ ਵਰਗੇ ਸਿੱਖ ਘੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸ਼ਬਦ ਹੈ।

ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਜਮਾਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਸਥਾ ਵਿਚੋਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਹਸਤੀ ਵੱਡੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਨ ਕਿ ਧੜੇ ਦੀ। ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਹਰ ਧੜੇ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉੱਠ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਇਕੋ ਜੱਥੇਬੰਦੀ ਹੈ ਗੁਰੂ ਪੰਥ; ਆਪਣੇ ਘਰ (ਨਿੱਜੀ ਜੱਥੇਬੰਦੀ) ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਮਰਜ਼ੀ ਵਿਚਰੋ ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਗੁਰੂ ਪੰਥ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮਝਣ ਦੀ ਭੁੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਇਹ ਪਤਾ ਤਾਂ ਲੱਗੇਗਾ ਜੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜਾਂਗੇ।

ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਿੱਖ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਗਾਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕੱਢ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਫੈਲਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਧੀਕੀ ਜਾਂ ਤਸ਼ੱਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਝੂਠ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਲੋ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਹਉਮੈ ਅਧੀਨ ਵੰਡੀਆਂ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਿੱਖ ਬਣਨਾ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਕਾਰਜ ਹੈ; ਹਾਂ ਉਸ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਬਹਿਰੂਪੀਆ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਕੰਮ ਹੈ।

ਦੋਂਨੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਸਭ ਨੂੰ ਹੀ; ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਨੌਜੁਆਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਤੇ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜੋ ; ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਹੋਸ਼ ਦਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ; ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਓਹ ਹੋਸ਼ ਨਿੱਜ ਮਤਿ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਗੁਰੂ ਮਤਿ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੇ ਅਸੀਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਧਾਂਤ ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਇਸ ਗੁਰੂ ਪੰਥ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਆਪ ਕਰਨਗੇ ਚਾਹੇ ਸਮਾਂ ਕਿਤਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਕਿਉਂ ਨ ਹੋਵੇ , ਪੱਤਾ ਪੱਤਾ ਵੀ ਇਸਦਾ ਵੈਰੀ ਕਿਉਂ ਨ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜ ਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨ ਟੁਰੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਸਾਰੀ ਲੋਕਾਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਤਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਖੁਆਰ ਹੀ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਮਿਹਰ ਕਰਨ! ਆਓ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਪਲਾ ਫੜੀਏ!

ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ॥
ਬਾਹਰਹੁ ਤ ਨਿਰਮਲ ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਰਣੀ ਕਮਾਣੀ ॥
ਕੂੜ ਕੀ ਸੋਇ ਪਹੁਚੈ ਨਾਹੀ ਮਨਸਾ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥
ਜਨਮੁ ਰਤਨੁ ਜਿਨੀ ਖਟਿਆ ਭਲੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਮੰਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਗੁਰ ਨਾਲੇ ॥20॥

(ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ = ਗੁਰੂ ਤੋਂ, ਕਰਣੀ = ਆਚਰਨ, ਕਰਨ = ਜੋਗ ਕੰਮ,
ਕਮਾਣੀ = ਕਮਾਈ ਹੈ, ਕੂੜ = ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ, ਸੋਇ = ਖ਼ਬਰ,
ਮਨਸਾ = ਮਨ ਦਾ ਫੁਰਨਾ, ਸਚਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ, 
ਵਣਜਾਰੇ = ਵਣਜ ਕਰਨ ਆਏ ਬੰਦੇ, ਮੰਨੁ = ਮਨ)

ਆਵਹੁ ਸਿਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰਿਹੋ ਗਾਵਹੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥
ਬਾਣੀ ਤ ਗਾਵਹੁ ਗੁਰੂ ਕੇਰੀ ਬਾਣੀਆ ਸਿਰਿ ਬਾਣੀ ॥
ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਹਿਰਦੈ ਤਿਨਾ ਸਮਾਣੀ ॥
ਪੀਵਹੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਜਪਿਹੁ ਸਾਰਿਗਪਾਣੀ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਗਾਵਹੁ ਏਹ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥23॥

(ਸਚੀ ਬਾਣੀ = ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ,
ਸਿਰ = ਸਿਰ ਉਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਨਦਰਿ = ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ,
ਕਰਮੁ = ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼, ਹਰਿ ਰੰਗਿ = ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ, ਸਾਰਿਗ
ਪਾਣੀ = ਧਨੁਖਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੇਰੀ = ਦੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ = ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ
ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਜਲ)