ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ( ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸ਼ਹੀਦ ਸਿੱਖ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਾਲੇਜ, ਸਾਥੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ ਜੀ)ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਇਕ ਵਾਰਤਾ ਕਦੇ ਪੜ੍ਹੀ ਸੁਣੀ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੋਣਹਾਰ ਬੱਚਾ ਖੰਡੇ ਕੀ ਪਾਹੁਲ ਲੈਣ ਲਈ ਬੜੇ ਚਾਅ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਾਬ੍ਹ ਹੁਣਾਂ ਨਾਲ ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਭੋਇਂ ਤਖ਼ਤ ਸ੍ਰੀ ਕੇਸਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਇਸ ਨਿੱਕੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਤੇ ਪਈ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੋਲ ਬੁਲਾ ਕੇ ਪੁਛਿਆ ਕਿ, ਪੁਤਰਾ! ਤੂੰ ਵੀ ਪਾਹੁਲ ਲੈਣੀ ਹੈ? ਤਾਂ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂਜੀ! ਮੈਂ ਵੀ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁਤਰ ਬਣਨਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੇ ਪੁਛਿਆ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੌਣ ਆਇਆ? ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਸਵਾਰਿਆ ਨੇ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ, ਜਾਓ ਪੁਤਰ ਜੀ ! ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਲੈ ਕੇ ਆਓ। ਜਦ ਬੱਚਾ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਾਬ੍ਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆਇਆ ਤਾਂ ਪੰਜ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਪਾਹੁਲ ਛੱਕਣ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ ਹੈ! ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਾਬ੍ਹ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿਚ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਿਆ। ਅਗਲਾ ਸਵਾਲ ਪੰਜ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦਾ ਫਿਰ ਸੀ ਕਿ "ਕੀ ਤੁਸੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਚੁਕਦੇ ਹੋ ਕੇ ਬੱਚਾ ਪਾਹੁਲ ਦੀ ਰਹਿਤ ਨਿਭਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਿਤਾ ਹੋ!

ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਾਬ੍ਹ ਨੇ ਬੜੀ ਹੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਖਾਲਸਾ ਜੀਓ! ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਪਿਓ ਸਿਰਫ ਪਾਹੁਲ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਂ; ਜਦ ਇਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਾਹੁਲ ਛਕਾ ਦੇਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸਾਂ ਹੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਹ ਖਾਲਸਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਾਹਿਬ ਦੇਵਾਂ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਤੇ ਇਤਨੀ ਕੁ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਜੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਸਾਡੀ ਰਹਿਤ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਚੁਕ ਕੇ ਇਸਦਾ ਸਿੱਦਕ ਵੀ ਨਿਭਾ ਦੇਵਣਗੇ। ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕੇ ਇਹ ਕੌਲ(ਵਚਨ) ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਤੁਸੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੇ ਦਾਤੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ; ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਇਸ ਬੱਚੇ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ ਕਿ ਇਸਦਾ ਸਿੱਖੀ ਸਿੱਦਕ ਕੇਸਾਂ ਸੁਆਸਾਂ ਸੰਗ ਨਿਭਵਾ ਦੇਵਣ ਤੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸੱਚਮੁਚ ਨਿਭਵਾ ਦਿੱਤੀ।

ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸਾਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸਿੱਦਕਵਾਨ ਸਨ ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਢਹਿੰਦੀਕਲਾ ਵਾਲੇ। ਹੈਰਾਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ; ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਡਬੋਣ ਜਾਂ ਡੁਬਦੀ ਵੇਖਣ ਦਾ ਕਿੱਡਾ ਚਾਅ ਹੈ। ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਤ ਗੁਰੂ ਕੇ ਜਹਾਜ਼ ਚੜੇ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾਂ! ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਇੰਨਾ ਦੀ ਨਿਭਾ ਦੇਂਵੀ। ਬਾਕੀ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਬਾਣੀ ਦਾ ਪਹਿਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਓ; ਗੁਰੂ ਕੋਲੋਂ ਹਰ ਵਖ਼ਤ ਸਿੱਖੀ ਦਾਨ, ਰਹਿਤ ਦਾਨ, ਬਿਬੇਕ ਦਾਨ, ਭਰੋਸਾ ਦਾਨ, ਨਾਮ ਦਾਨ ਮੰਗਦੇ ਰਹੋ। ਇਕ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਕਹਾਂਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਨਿਆਰੇ ਬਣਕੇ ਟੁਰਦੇ ਰਹੋਗੇ ਗੁਰੂ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਤੇਜ ਬਖਸ਼ੇਗਾ, ਕਤਰੇ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗਾ; ਪਰ ਜਿਥੇ ਆਪਣਾ ਨਿਆਰਾਪਣ ਗਵਾ ਬੈਠੇ ਉਥੇ ਹੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਹੱਥ ਚੁਕ ਲੈਣਗੇ; ਫਿਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕਤਰੇ ਤੇ ਚਿਕੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਿਆਂ ਬਹੁਤਾਂ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ। ਆਓ ਆਪਣਿਆਂ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ; ਗੁਰਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਮਾਰਗ ਦੀ ਪਾਂਧੀ ਬਣ ਕੇ ਟੁਰੀਏ!