ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਤੇ ਪਾਸਾਰ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇਸ਼/ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਗੁਰਮਤਿ ਕੈਂਪਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਮੇਟੀ, ਸਟੱਡੀ ਸਰਕਲ, ਸਿੱਖ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਅਦਾਰੇ, ਸਿੰਘ ਸਭਾਵਾਂ, ਚੀਫ਼ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦੀਵਾਨ ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਮੇਟੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ-ਜਨ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹਨ। ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਕੈਂਪ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਾਠੀ ਸਿੰਘਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਦੇ ਵੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਬੀਤੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਮੈਲਬੋਰਨ ਵਿਚ ‘ਗੁਰਮਤਿ ਫੈਮਲੀ ਕੈਂਪ’ ਦਾ ਇਕ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਜੋ ਮੈਂ (ਲੇਖਕ) ਦੇਸ਼/ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਕੈਂਪ ਵਿਚ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਸਾਰਾ ਪਰਵਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਲਬੋਰਨ ਵਿਚ ਦਸੰਬਰ ਮਹੀਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁੱਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੈਂਪ ਵਿਚ ਹਰ ਉਮਰ ਵਰਗ ਲਈ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਕੈਂਪ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਲਬੋਰਨ ਦੇ ਹਾਲਾਤ, ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਆਦਿ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਲੇਬਸ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕਰ ਕੇ ਕੈਂਪ ਲਈ ਪਰਵਾਰਾਂ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੀਤੇ ਸਾਲ ਦਸੰਬਰ 2019 ਦਾ ਗੁਰਮਤਿ ਕੈਂਪ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜੀ ਦੇ 550-ਸਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਗੁਰਪੁਰਬ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। 600 ਦੇ ਕਰੀਬ ਮੈਂਬਰ ਸਾਹਿਬਾਨ ਕੈਂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਕੀ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਜਿਵੇਂ ਸਿਡਨੀ ਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਪਰਵਾਰ ਆਏ।

ਮੈਲਬੋਰਨ ਵਿਚ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਬਾਹਰ ਕਾਫੀ ਵੱਡਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭਨਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਕੈਂਪ ਦੌਰਾਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸਿਮਰਨ ਅਭਿਆਸ, ਉਪਰੰਤ ਨਿੱਤਨੇਮ, ਫਿਰ ਆਸਾ ਕੀ ਵਾਰ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਸਮਾਪਤੀ ਉਪਰੰਤ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਅਰਾਮ, ਫਿਰ ਸਵੇਰ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਉਪਰੰਤ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ। ਕੈਂਪ ਦਾ ਇਕ ਖਾਸ ਵਿਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ— ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸੁਖੀ ਘਰ ਪਰਵਾਰ ਆਦਿ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਪਰ ਵਿਚਾਰ, ਸੰਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਖੇਡਾਂ ਵੀ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਥਿਆ, ਕੁਇਜ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਆਰਾਮ ਵੀ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਰਹਰਾਸਿ, ਕੀਰਤਨ, ਸ਼ਬਦ ਵੀਚਾਰ, ਸਿਮਰਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀਚਾਰ ਗੋਸ਼ਟੀ ਵੀ। ਇਹ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸਮਾਂ ਸਾਰਣੀ ਬੋਝਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਜਨਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾਪੂਰਵਕ ਸਮਾਗਮ 6 ਦਿਨ ਦੇ ਕਰੀਬ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਗੁਰਮਤਿ ਫੈਮਲੀ ਕੈਂਪ ਬੀਤੇ 10 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸੰਨ 2010 ਤੋਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ 60 ਦੇ ਕਰੀਬ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਭਿਲਾਖੀਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਪਾਨ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕੇਸਾਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ’ਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ, ਕੀਰਤਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸੇਵਾ-ਸਿਮਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਸੰਸਕਾਰ ਹਨ। ਸੇਵਕ ਸਿੱਖ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵੱਲੋਂ ਹਾਂਗਕਾਂਗ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿਚ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕੈਂਪ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ, ਮੈਲਬੋਰਨ ਵਿਚ ਗੁਰਮਤਿ ਫੈਮਲੀ ਕੈਂਪ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੈਂਪਾਂ ਲਈ ਗੁਰਮੁਖ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਰਵਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸ. ਅੰਮ੍ਰਿਤਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਸ. ਜਗਮੀਤ ਸਿੰਘ, ਸ. ਕਮਲਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਸ. ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਸ. ਕਮਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੁੱਚੇ ਕੈਂਪ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਸ. ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਹੀ ਹਨ ਜੋ ਕਿੱਤੇ ਵਜੋਂ ਇੰਜਨੀਅਰ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਰਵਾਰ ਹੀ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਫੁਰਨਾ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ?

ਸ. ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਜੰਮਪਲ ਹਨ। ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਵਿਚ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸਿੱਖ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੰਨ 1964 ਈ. ਤੋਂ ਹੋਈ। ਉਹ ਭਜਨ-ਬੰਦਗੀ ਵਾਲੀ ਰੂਹ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਲਗਨ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿਚ ਸ. ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇੱਥੇ ਨਿੱਤਨੇਮ ਦੀ ਸੰਥਿਆ, ਸਿਮਰਨ, ਕੀਰਤਨ, ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਸੋਝੀ ਲਈ ਵਿਚਾਰਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਿੱਖ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਸੀ। ਜਦ ਸ. ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੈਂਪਾਂ ਦੀ ਦੇਣ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਦਕਾ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕੈਂਪ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰਤ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਆਪ ਇਕ ਚੰਗੇ ਕੀਰਤਨੀਏ ਤੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਹਨ। ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆਨ ਹੈ। ਗੁਰੂ-ਘਰ ’ਚ ਅਤੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਕਾਰਜ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਜਾਣ ਕੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਲਬੋਰਨ ਵਿਚ ਦੂਜਾ ਕੈਂਪ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਮਹੀਨੇ 4 ਦਿਨ ਦਾ ਬੀਬੀ ਭਾਨੀ ਜੀ ਗੁਰਮਤਿ ਕੈਂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ 300 ਦੇ ਕਰੀਬ ਮੈਂਬਰਜ਼ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿਚ ਭਾਈ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਿਲਾਪੜੀ ਰੂਹ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੈਂਪ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵਿਵਾਦਤ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵਿਸਾਹ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਭਾਵ ਬਿਬੇਕਸ਼ੀਲਾਂ ਦਾ ਕੈਂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਖ਼ਾਲਸਾ ਸੇਵਕ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਧਾਰਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਤਾਲਮੇਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਅਭਿਆਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਥਿਆ, ਕੀਰਤਨ, ਤਬਲਾ ਕਲਾਸ, ਗਤਕਾ ਆਦਿ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਘਰੇਲੂ ਦੀਵਾਨ ਵੀ ਸੱਜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਬੀਤੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰੀ ਸਥਾਨ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ— ‘ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਸਾਹਿਬ-ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ’। ਇੱਥੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਉਲੀਕੇ ਗਏ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਸਿੱਖ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਯੂਥ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਕੈਂਪ, ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਉਸਾਰੀ ਕੈਂਪ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਥਿਆ, ਕੀਰਤਨ ਸਿਖ਼ਲਾਈ, ਸ਼ਸਤਰ ਵਿੱਦਿਆ ਤੇ ਨਾਮ ਅਭਿਆਸ ਸਮਾਗਮ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਪਰਵਾਰਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਮੈਰਿਜ ਕੌਂਸਲਿੰਗ, ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਟਰੇਨਿੰਗ, ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ-ਜੁਗਤ ਲਈ ਕੋਚਿੰਗ ਕਲਾਸਾਂ ਆਦਿ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋਏਗਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਵਸੀਲੇ, ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਪਰਵਾਰਾਂ ਦੇ ਠਹਿਰਾਉ ਲਈ ਯੋਗ ਪ੍ਰਬੰਧ ਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਲਈ ਨਾਮ ਅਭਿਆਸ ਕੇਂਦਰ। ਇਹ ਗੁਰਮੁਖ ਪਿਆਰੇ ਅਜਿਹੀ ਸੋਚ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹਨ ਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੌਮੀ ਵਾਰਸ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਹੋਣ।

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹੋਂਦ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੌਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਲੋੜੇ ਵਿਵਾਦਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਖੱਚਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। 1984 ਈ. ਦੇ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੜੀ ਹੀ ਗਿਣੀ-ਮਿੱਥੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੌਮ ਨੂੰ ਉਲਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਧੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤੇ ਕੌਮੀ ਫ਼ਰਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਅਵੇਸਲੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਏ ’ਤੇ ਤਰਕਵਾਦ ਭਾਰੂ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ’ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੋਵਰਾਂ ਉੱਪਰ ਤਰਕ, ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਉੱਪਰ ਤਰਕ, ਨਿੱਤਨੇਮ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਚਾਰ ਦੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਉੱਪਰ ਤਰਕ, ਸਿੱਖ ਸਰੋਤ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਉੱਪਰ ਤਰਕ, ਨਾਮਵਰ ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਉੱਪਰ ਤਰਕ ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੈਤਾਨੀਅਤ ਭਰਪੂਰ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰੀ ਕੌਮ ਦਾ ਕੀ ਸੰਵਾਰੇਗੀ? ਇਹ ਹਰ ਸੂਝਵਾਨ ਤੇ ਪੰਥ ਦਰਦੀ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਨਾਂਹਵਾਚੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਈ ਵਾਰ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਉੱਪਰ ਰੱਖੀਏ ਕਿ ਕੂੜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਖੁੱਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫ਼ਤਿਹ ਸੱਚ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧੁੰਦ ਦੇ ਬੱਦਲ ਤੇ ਖੋਟੇ ਸਿੱਕੇ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਗੇ।

ਇਸ ਸਾਜ਼ਿਸੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਇਲਾਜ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੌਮੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੀਏ। ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬਣਨ। ਵਿਵਾਦਿਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਤੇ ਪਾਸਾਰ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਕੂਲਾਂ, ਕਾਲਜਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਦੇਸ਼/ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਲਈ ਪੇ੍ਰਰੀਏ, ਸੁਚੇਤ ਕਰੀਏ ਤੇ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ। ਦੇਸ਼/ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਅਜਿਹੇ ਗੁਰਮਤਿ ਕੈਂਪ ਹੋਰ ਵੀ ਸਹਾਈ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਗੁਰਮੁਖ ਪਿਆਰੇ ਜਗ੍ਹਾ-ਜਗ੍ਹਾ ਭਲੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਯੋਗ ਵੀ ਦੇਈਏ। ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਮੰਗ ਹੈ।