ਪੰਜ ਆਬਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸੀ ਪੰਜ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦੇ
ਪੰਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਭਾਈ
ਇਸ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੁਣ ਘੱਟ ਵਹਿੰਦਾ
ਵੱਧ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ ਏਥੇ ਸ਼ਰਾਬ ਭਾਈ
ਥਾਂ ਥਾਂ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਠੇਕੇ ਖੋਹਲ ਦਿੱਤੇ
ਕੁਮਲਾ ਰਿਹਾ ਏ ਸੁਰਖ ਗੁਲਾਬ ਭਾਈ
ਪੰਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ’ਚ ਕਦੇ ਕੋਈ
ਟਾਵਾਂ-ਟਾਵਾਂ ਡੁੱਬਿਆ

ਡੁੱਬ ਕੇ ਬੋਤਲਾਂ ’ਚ ਮਰੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਭਾਈ
ਹਵਾ ਵਗੇ ਤਾਂ ਸਿਰੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤਕ ਹਿੱਲਣ
ਇਹ ਵੀ ਗੱਭਰੂ ਪੁੱਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨੇ
ਖਾਣ ਗੋਲੀਆਂ, ਕੈਪਸੂਲ ਲਾਉਣ ਟੀਕੇ
ਮਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨੇ
ਕਿਥੇ ਨਲੂਏ ਦਾ ਮਾਣ ਮੁਛਹਿਰਿਆਂ ਦਾ
ਉੱਪਰ ਨਿੰਬੂ ਟਿਕਾਇਆ ਸੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿੱਬੇ ਮੂੰਹ ਤੱਕ ਕੇ
ਨਿੰਬੂ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ
ਦੁੱਧ ਮੱਖਣਾਂ ਨਾਲ ਪਲ਼ਿਆਂ ਦੀ
ਕਹਾਣੀ ਘੱਟ

ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਡਿੱਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ
ਮੋਹ ਮਮਤਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਗਏ ਕੁਚਲੇ
ਮੁੱਲ ਪਾਇਆ ਨਾ ਵੈਲੀ ਢਾਣੀਆਂ ਨੇ
ਵੇਖ ਮਾਂ ਦੇ ਕਾਲਜੇ ਧੂਹ ਪੈਂਦੀ
ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਕਿਹੜੀ ਕਰੀ ਕਮਾਈ ਫਿਰਦਾ
ਖਾ ਕੇ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ਼ੀ ਦੇ ਵਿਚ ਡਿੱਗਿਆ
ਅਵਾਰਾ ਕੁੱਤੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਚਟਾਈ ਫਿਰਦਾ
ਮਾਰੇ ਲਲਕਾਰੇ ਮੈਂ ਹਾਂ ਸ਼ੇਰ ਦੂਲਾ,

ਮੇਰੇ ਜਿਹਾ ਨਾ ਜੰਮਿਆਂ ਜਹਾਨ ਦੇ ਵਿਚ
ਸੱਚੀ ਐਹੋ ਜਿਹੇ ਦੂਲੇ ਸ਼ੇਰ ਨਾਲੋਂ
ਗਿੱਦੜ ਚੰਗਾ ਸੀ ਉਸ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੇ ਵਿਚ
ਉਖਲ ਪੁੱਤ ਨਾਲੋਂ ਅੰਨ੍ਹੀ ਧੀ ਚੰਗੀ
ਐਵੇਂ ਕਹੀ ਨਹੀਂ ਸਿਆਣਿਆਂ ਗੱਲ ਭਾਈ
ਮਾਂ ਦੇ ਗੋਡੇ ਮੁੱਢ ਬੀਬੀ ਬਣ ਬੈਠੀ ਰਹਿੰਦੀ
ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵੀ ਰਹਿੰਦੀ ਵੱਲ ਭਾਈ
ਤਨ ਉਜੜਿਆ ਤੇ ਧਨ ਵੀ ਉਜੜ ਗਿਆ
ਮਨ ਵਿਚ ਫੁਰਨੇ ਨੇ ਬੱਸ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ
ਚੌਹੀਂ ਪੰਜੀਂ ਸਾਲੀਂ ਸੋਹਲੇ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ
ਇਹ ਸਮੈਕ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸਿਆਂ ਦੇ
ਕਈ ਤਾਂ ਡਿਕਡੋਲੇ ਖਾ-ਖਾ ਇਉਂ ਤੁਰਦੇ
ਜਾਣੀ ਕਬਰਾਂ ’ਚੋਂ ਮੁਰਦਾ ਹੈ ਤੁਰਿਆ ਆਉਂਦਾ

ਢਿਚਕੂੰ ਢਿਚਕੂੰ ਹੱਡੀਆਂ ਇਉਂ ਲਾਈ
ਜਾਣੀ ਰੋਡਵੇਜ਼ ਦਾ ਗੱਡਾ ਹੈ ਰੁੜ੍ਹਿਆ ਆਉਂਦਾ
ਕਿਧਰੇ ਸੱਧਰਾਂ ਬਾਪੂ ਦੀਆਂ ਖ਼ਾਕ ਰੁਲੀਆਂ
ਕਿਧਰੇ ਰੁਲ਼ ਗਏ ਨੇ ਹਾਸੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ
ਕਦੋਂ ਹੱਸਦੇ ਹੁੰਦੇ ਘਰ ਵੈਲੀਆਂ ਦੇ
ਕਦੋਂ ਵੱਸਦੇ ਐਬਾਂ ਦੇ ਪੱਟਿਆਂ ਦੇ
ਕਿਧਰੇ ਚੂੜੇ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਨੇ
ਪੱਲੇ ਲਾਇਆ ਸੀ ਮਾਪਿਆਂ ਝਾੜ ਪੱਲੇ
ਵਿਹੜੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਨੇ

ਬਾਗ਼ ਉਜੜੇ-ਕੰਡਿਆਲੀ ਵਾੜ ਪੱਲੇ
ਪੁੱਤ ਲਾਡਲੇ-ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਵੇਖ ਸੌਂ ਗਏ
ਲਾਡ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੂਧੇ ਮੂੰਹ ਪਿਆ ਬਾਪੂ
ਨਾ ਬਾਜੀਆਂ ਖਿਡਾਉਣੇ ਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਕੋਈ
ਕਿਸੇ ਜਨਮ ਦਾ ਬਦਲਾ- ਬਣ ਲਿਆ ਬਾਪੂ
ਕਿਧਰੇ ਐਕਸੀਡੈਂਟ, ਕਿਧਰੇ ਕਤਲ ਹੋਏ,
ਅਣਿਆਈ ਮੌਤੇ- ਕਿਧਰੇ ਹੈ ਮਰਿਆ ਕੋਈ
ਦੱਸੋ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦਾਨਿਉਂ ਸਿਆਣਿਉਂ ਵੇ
ਟੁੱਟੇ ਘੜੇ ’ਤੇ ਝਨਾਂ ਵੀ ਤਰਿਆ ਕੋਈ
ਏਥੇ ਕੀਰਨੇ ਸੁਣੇ ਕੰਨ ਲਾ ਕੇ ਕੋਈ
ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫਿਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚ
ਗਿਣਤੀ ਗਣ ਲਏ ਕੋਈ ਗਣਿਤ ਪੜ੍ਹਿਆ

ਬਹਿਕੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਦਿਆਂ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚ
ਕਿਤੇ ਤੰਮਾਕੂ ਤੋਂ ਕੈਂਸਰ ਜਿਹੇ ਰੋਗ ਹੋਏ
ਭੈੜੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਜਿਗਰ ਨੇ ਸਾੜ ਸੁੱਟੇ
ਅੱਗ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਭੱਠੀ ਸਰੀਰ ਬਣ ਗਏ
ਸੱਤਾਂ ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਨੇ ਸਾੜ ਸੁੱਟੇ
ਰਾਹ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਓ ਸੱਦੇ
ਥਾਂ-ਥਾਂ ਹੱਸਦੇ ਖੜੇ ਜਮਦੂਤ ਲੋਕੋ
ਬਚੋ-ਬਚੋ ਬਚਾਉ ਕਰੋ ਇਹਤੋਂ
ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਭੂਤ ਲੋਕੋ