ਦਿਨ ਆਇਆ ਵੈਸਾਖੀ ਦਾ, ਹੋਇਆ ਇਕੱਠ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਰੀ।
ਸੀਸ ਮੰਗਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਨੇ, ਨਾਲੇ ਧੂਹੀ ਕਿਰਪਾਨ ਜੀ ਸਾਰੀ।
ਕੋਈ ਆਵੇ ਉੱਠ ਕੇ ਜੀ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਲੁਹਾਵੇ।
ਅਸਾਂ ਪੰਥ ਸਾਜਣਾ ਏ, ਜਿਹੜਾ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਕਲਾਂ ਵਿਚ ਜਾਵੇ।

ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਤਿਗੁਰ ਦੇ, ਉੱਠੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ।
ਪੰਜਾਂ ਸਿੰਘਾਂ ਉੱਠ ਕੇ ਜੀ, ਸੀਸ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵਾਰੇ।
ਛਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖੰਡੇ ਬਾਟੇ ਦਾ, ਇਹ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਕਹਾਵੇ।
ਅਸਾਂ ਪੰਥ ਸਾਜਣਾ ਏ...

ਸਵਾ ਲੱਖ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੜਦਾ, ਐਸੀ ਪਾਣ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਚਾੜ੍ਹੀ।
ਝੰਡੇ ਝੂਲੇ ਖਾਲਸੇ ਦੇ, ਜੱਸ ਗਾਉਂਦੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਰੀ।
ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ, ਬਿਨਾਂ ਸੀਸ ਦੇ ਲੜਦਾ ਜਾਵੇ।
ਅਸਾਂ ਪੰਥ ਸਾਜਣਾ ਏ... ...

ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੰਜਾਂ ਸਿੰਘਾਂ ਤੋਂ ਛਕਿਆ।
ਕਿਉਂ ਭੁੱਲਿਆ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ, ਫਿਰਦਾ ਕੱਚੇ ਪਿੱਲੇ ਦੇ ਫਸਿਆ।
ਨਵਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਹੀ ਰਚ ਦਿੱਤਾ, ਆਪੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਚੇਲਾ ਕਹਾਵੇ।
ਅਸਾਂ ਪੰਥ ਸਾਜਣਾ ਏ...

ਜਾਤ ਪਾਤ ਮਿਟਾ ਕੇ ਜੀ, ਕੀਤੀ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਗੁਰਾਂ ਲਾਸਾਨੀ।
ਜ਼ੁਲਮ ਮਿਟਾਵਣ ਲਈ, ਦਿੱਤੀ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਗੁਰਾਂ ਕੁਰਬਾਨੀ।
ਇਸ ਪੰਥ ਖਾਲਸੇ ਦੀ, ਲਿਖ ਕਵਿਤਾ ‘ਬਲਦੇਵ’ ਸੁਣਾਵੇ।
ਅਸਾਂ ਪੰਥ ਸਾਜਣਾ ਏ, ਜਿਹੜਾ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਕਲਾਂ ਵਿਚ ਜਾਵੇ।