12 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸਰੋਵਰ ਦੀ  ਕਾਰ-ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਿਸਾ ਪਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਜਦੋਂ ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਖੇ ਪੁੱਜੇ ਤਾਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ।

12 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਟਾਫ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸੱਬ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਵੀ ਕਾਰ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਿਸਾ ਪਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਖੇ ਪੁੱਜੇ। ਜਿੱਥੇ ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਸਿੱਖੀ ਹਿਰਦਾ ਇਸ ਸਾਰੀ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਬੇਹੁਰਮਤੀ ਦੇ ਮੰਜਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕੁਰਲਾਹ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਆਪ ਫ਼ੁਟ-ਫ਼ੁਟ ਕੇ ਰੋ ਪਏ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

12 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਕਾਰ-ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਸ ਕਾਰ-ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਟਾਫ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸੱਬ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਵੀ ਸੇਵਾ ਪੱਖੋਂ ਆਪਣਾ ਹਿਸਾ ਪਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਖੇ ਪੁੱਜੇ। ਜਿੱਥੇ ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾਂ ਦਾ ਸਿੱਖੀ ਹਿਰਦਾ ਇਸ ਸਾਰੀ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਬੇਹੁਰਮਤੀ ਦੇ ਮੰਜਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕੁਰਲਾਹ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਆਪ ਫ਼ੁਟ-ਫ਼ੁਟ ਕੇ ਰੋ ਪਏ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਦਿੱਲੀ ਵਾਪਿਸ ਪਰਤੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਕੀਤੇ ਲੱਗੇ ਨਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਅਤੇ ਵਿਆਕੁਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਆਪ ਦੇ ਫੁੱਫੜ ਜੀ ਸਰਦਾਰ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਮੋਤੀ ਬਾਗ਼ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਲੈ ਗਏ ਜਿਥੇ ਪ੍ਰੋ: ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਕੀਰਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਕੀਰਤਨ ਦੇ ਦੁਰਾਨ ਪ੍ਰੋ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵਿਖਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੰਦਰਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦਾ ਦਰਜ਼ਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

  ਇਹ ਗਲ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ  ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅੰਦਰ  ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਕੇ 'ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਅਤੇ ਬੇਹੁਰਮਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਇੰਦਰਾ ਨੂੰ ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਗੇ। ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਅਗਵਾਨ ਖ਼ੁਰਦ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ ਬਤੌਰ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਦੇ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸਨ। ਸਰਦਾਰ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਕਸਕ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰੰਘ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪ ਨੇ ਅਪਣਾ ਰਾਜ਼, ਸਰਦਾਰ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਅਪਣੇ ਫੁਫੜ ਜੀ ਸਰਦਾਰ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ  ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ। ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ, ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ, ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਗਏ ਅਤੇ ਖੰਡੇ ਦੀ ਪਾਹੁਲ ਲੈਕੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਣ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।  

31 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੀ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪੈਦਲ ਤੁਰੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸੂਰਬੀਰ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ, ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਆਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬੇਹੁਰਮਤੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੇਗੁਨਾਹੇ ਸਿੱਖਾਂ, ਬੀਬੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਂਦਿਆਂ,  ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ  ਨੂੰ ਖਾਲਸਾਈ ਰਵਾਇਤਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਗੱਡੀ ਚਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਮਗਰੋਂ ਦੋਹਾਂ ਸੂਰਬੀਰ ਸਿੰਘਾਂ ਉਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਵਾਛੜ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਕੇ ਦੋਨਾਂ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਇਸ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕੇ ਸਾਡਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਬਾਛੜ ਦੇ  ਨਾਲ ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂਕਿ ਸਰਦਾਰ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ। ਸਰਦਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵੀ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਹੈ।  

ਇੰਦਰਾ ਕਤਲ ਕੇਸ ਵਿਚ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾਂ ਦੇ ਫੁੱਫੜ ਸਰਦਾਰ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ  ਨੂੰ ਵੀ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 6 ਜੂਨ 1985 ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਕਤਲ ਕੇਸ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ 28 ਜਨਵਰੀ 1986 ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇਸ ਕੇਸ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੈਸ਼ਨ ਜੱਜ ਮਹੇਸ਼ ਚੰਦਰ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਨੇ, ਸਰਦਾਰ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ, ਇੰਸਪੈਕਰ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜਾ ਸੁਣਾਈ। ਅਪੀਲ ਕਰਣ ਦੇ ਇੰਸਪੈਕਰ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮੁਕੰਮਲ ਬਰੀ ਕਰ ਕੇ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਨੌਕਰੀ ਬਹਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਕੇ ਸਰਦਾਰ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਬਹਾਲ ਰੱਖੀ ਗਈ।

ਵੈਸੇ ਇਸ ਇਕਤਰਫਾ ਫੈਸਲੇ ਉਪਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਨੂੰਨਦਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਮੰਨਿਆ  ਸੀ ਕਿ ਭਾਈ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਜ਼ਾਇਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਕਤਲ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੱਥ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਬਿਪਰਵਾਦ ਦੀ ਨੀਤੀ ਹੀ ਬੇਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਫਾਹੇ ਲਾਉਣ ਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਈ ਕਿਹਰ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਸਿਦਕ, ਸਬਰ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਭਾਣਾ ਸਮਝ ਕੇ ਹੱਸ ਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।

ਸ਼ਹੀਦ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਗਲੇ ਵਰ੍ਹੇ, 31 ਅਕਤੂਬਰ 1985 ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦੀਵਾਨ ਹਾਲ ਵਿਚ ਸ਼ਹੀਦ ਬੇਅੰਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਣ ਦੇ ਲਈ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮਾਗਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੀਵਾਨ 'ਚ ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਪ੍ਰਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਈ ਸਤਵੰਤ

ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

31 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਵਾਲੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਭਾਵ 1 ਨਵੰਬਰ 1984 ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਗਲੇ  ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵੱਜੋਂ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕ ਲਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਫਾਦਾਰਾਂ, ਸੱਜਣ ਕੁਮਾਰ, ਐਚ ਕੇ ਐਲ ਭਗਤ, ਜਗਦੀਸ਼ ਟਾਈਟਲਰ, ਕਮਲਨਾਥ, ਧਰਮ ਦਾਸ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਅਰਜੁਨ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਕਥਿਤ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬਧ ਢੰਗ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਸਾਇਣ, ਪੈਟਰੋਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ ਗਏ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟਰ ਲਿਸਟਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਜਿਸਦੇ ਅਧਾਰ' ਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰ ਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੇਆਮ ਕਤਲੇਆਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਇਸ ਸਰੇਆਮ ਕਤਲੇਆਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਰਾਹੀਂ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਨਿਆਂਪਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਬਕਾਇਦਾ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ। ਅਤੇ ਇਸ ਕਤੇਲਾਆਮ ਨੂੰ ਸਹੀ ਕਰਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਲਈ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕ ਬੇਹੂਦਾ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕੇ ਜਦੋਂ ਵਡਾ ਦਰੱਖਤ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਹਿੱਲਦੀ ਹੈ।

ਇੰਜ 31 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਨੂੰ ਤਤਕਾਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦਾ ਕਤਲ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਲਈ ਭਾਰੀ ਤਬਾਹੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।

 ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੂਨ ਕਾ ਬਦਲਾ ਖੂਨ ਦਾ ਨਾਹਰਾ ਲਗਾ ਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਦੇ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੇਆਮ ਕਤਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਕਰਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਲਈ ਤਤਕਾਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਣ ਵਜੋਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਡਾ ਦਰੱਖਤ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਹਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਇਸ ਬਚਕਾਨਾ  ਬਿਆਨ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਜਖਮੀਂ ਦਿਲਾਂ' ਤੇ ਲੂਣ ਛਿੜਕਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।