ਸਾਬੋ ਕੀ ਤਲਵੰਡੀ ਦੇ ਭਾਗ ਜਾਗੇ, ਕਮਰਕੱਸਾ ਸੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਆਣ ਸਤਿਗੁਰ।
ਜੰਗਾਂ, ਜੁਧਾਂ ਤੋਂ ਵਿਹਲਿਆਂ ਹੋ ਕੇ ਤੇ, ਏਥੇ ਵੰਡਿਆ ਰੱਬੀ–ਗਿਆਨ ਸਤਿਗੁਰ।
ਏਥੇ ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਖੋਲ੍ਹ ਟਕਸਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਦਿੱਤੇ ਵਰ ਨੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਸਤਿਗੁਰ।
ਖੰਡੇ–ਬਾਟੇ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਾ ਹੱਥੀਂ, ਪੈਦਾ ਸੂਰਮੇ ਕੀਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਤਿਗੁਰ।
9 ਮਹੀਨੇ ਤੇ 9 ਦਿਨ ਰਹੇ ਏਥੇ, ਕੀਤਾ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਬੜਾ ਪਰਚਾਰ ਸਤਿਗੁਰ।
ਆਸਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਸੀ ਦਿਲਾਂ ਦੀਆਂ, ਕਰਦੇ ਸਭ ਨਾਲ ਦਿਲੋਂ ਪਿਆਰ ਸਤਿਗੁਰ।

ਕਿਹਾ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਇਸ ਆਤਮਾ ’ਤੇ, ਰੱਬੀ–ਰμਗ ਚੜ੍ਹਾਓ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀਓ।
ਅਰਜਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਬੀੜ ਰਚੀ ਜਿਹੜੀ, ਓਹਦੇ ਦਰਸ਼ ਕਰਵਾਓ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀਓ।
ਘੁੰਮਣਘੇਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ, ਬੇੜੀ ਪਾਰ ਲਗਾਓ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀਓ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ–ਨਿਧਾਨ ਹੋ ਕਰੋ ਕਿਰਪਾ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਮਾਓ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀਓ।
ਧੀਰਮਲੀਆਂ ਬੀੜ ਨੂੰ ਸਾਂਭਿਆ ਏ, ਸਿੰਘੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆਓ ਜਾ ਕੇ।
ਕਹਿਣਾ ਭੇਜਿਆ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ, ਸੂਰਬੀਰੋ! ਇਹ ਹੁਕਮ ਸੁਣਾਓ ਜਾ ਕੇ।

ਧੀਰਮਲੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਸਿੰਘ ਪੁੱਜੇ, ਜਾ ਕੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਨਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਅਸਾਂ ਹੈ ਦਰਸ਼ ਕਰਨਾ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੀ ਇਉਂ ਫੁਰਮਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਗੁਰਾਂ ਬੀੜ ਮੰਗਵਾਈ ਹੈ ਕਰੋ ਕਿਰਪਾ, ਧੀਰਮਲੀਆਂ ਤਾਈਂ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਅਸਾਂ ਪਰਤਣਾ ਛੇਤੀ, ਨਾ ਲਾਓ ਦੇਰੀ, ਕਿਉਂ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਮੁਖ ਭਵਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਧੀਰਮਲੀਆਂ ਗ਼ੁੱਸੇ ’ਚ ਕਿਹਾ ਏਦਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਗੁਰੂ ਹੈ ਬੀੜ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ।
ਕਿਸੇ ਹੀਲੇ ਵੀ ਬੀੜ ਨਹੀਂ ਅਸਾਂ ਦੇਣੀ, ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਲਏ।

ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖਿਆਂ ਨੂੰ, ਆਖਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ।
ਹਾਲ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਆ ਦੱਸਿਆ, ਦਸਮੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਇਉਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ।
ਅੰਤਰ–ਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ ਬਾਣੀ ਰਚੀ ਸਤਿਗੁਰ, ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬੀੜ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ।
ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਬਾਣੀ ਲਿਖਵਾਈ ਸਾਰੀ, ਸੇਵਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬੇ–ਸ਼ੁਮਾਰ ਕੀਤੀ।

ਪਿਤਾ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਚਾੜ੍ਹ ਬਾਣੀ, ਕਿਰਪਾ–ਨਿਧ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਅਪਾਰ ਕੀਤੀ।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਬੀੜ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰ ਕੇ, ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਫੇਰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।
ਕਰੋ ਦਰਸ਼ ਸ਼ਰਧਾਲੂਓ! ਰੱਜ-ਰੱਜ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਸ ਕੀਤੀ।
ਕਿਹਾ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਅਰਥ ਸੁਣਾਓ ਦਾਤਾ! ਸੁਣ ਕੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਰੰਗੀ ਗਈ ਆਤਮਾ ਸੀ।
ਮੁਕ ਗਏ ਚੌਰਾਸੀ ਦੇ ਗੇੜਾ ਸਾਰੇ, ਹੋਇਆ ਦੁਖਾਂ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਖ਼ਾਤਮਾ ਸੀ।
ਬਹਿੰਦੇ ਆਣ ਕੇ ਸੀ ਸਤਿਸੰਗ ਅੰਦਰ, ਪੂਜਨੀਕ ਕਈ ਪਰਮ ਮਹਾਤਮਾ ਸੀ।
ਦਸਮ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਅਰਥ ਉਚਾਰਦੇ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ ਮੁਗਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ।
ਹੋਈ ਦਮਦਮੀ ਬੀੜ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜੱਗ ’ਤੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਿੱਦਿਆ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਜਾਨਿਆ ਏ।
ਕਾਂਸ਼ੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਤੋਂ, ਕਈ ਟਕਸਾਲਾਂ ਤੁਰੀਆਂ, ਪੰਜਵਾਂ ਤਖ਼ਤ ਕਹਿ ਪੰਥ ਸਨਮਾਨਿਆ ਏ।

ਪੰਥ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸਾਰਾ ਹੋ ਇਕੱਤਰ, ਅੱਜ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦਿਵਸ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਏ।
ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਮ ਲਈ ਵਾਰ ਸਰਬੰਸ ਦਿੱਤਾ, ਗੀਤ ਪਿਤਾ ਦਸਮੇਸ਼ ਦੇ ਗਾ ਰਿਹਾ ਏ।
ਸਿੱਖ–ਪੰਥ ਪਿਆਰਾ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲੇ, ਜੱਗ ਦੇ ਵਿਚ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾ ਰਿਹਾ ਏ।
ਇਹ ਭਲਾ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਮੰਗਦਾ ਏ, ਸਿੱਖੀ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਝੁਲਾ ਰਿਹਾ ਏ।
ਸਤਿਕਾਰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਜੀ ਦਾ ਸਦਾ ਕਰਦਾ, ਸੀਸ ਏਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਾਂਵਦਾ ਏ।
ਅਣਖ ਨਾਲ ਜਿਊਂਦਾ ਅਣਖ ਨਾਲ ਮਰਦਾ, ਪੰਥ–ਖਾਲਸਾ ਤਾਹੀਓਂ ਸਦਾਂਵਦਾ ਏ।