11 ਅਕਤੂਬਰ 1710 ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀਆਂ ਖਾਲਸਾ ਫੌਜਾਂ ਉਤੇ ਸ਼ਮਸ ਖਾਨ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਰਾਹੋਂ ਦੇ ਮੁਕਾਮ'ਤੇ ਧਾਵਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ।

11 ਅਕਤੂਬਰ 1710 ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੀਆਂ ਖਾਲਸਾ ਫੌਜਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇ ਝੰਡੇ ਗਡਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਜਲੰਧਰ ਵਲ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।ਇਸ ਵੇਲੇ ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ, ਆਪ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਹੀ ਸਨ। ਜਲੰਧਰ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਰਾਹੋਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੱਕ ਪੁਜਦਿਆਂ ਰਾਹੋਂ ਦੇ ਮੁਕਾਮ' ਤੇ ਸ਼ਮਸ ਖਾਨ ਨੇ ਸਿੱਖ ਫੌਜ' ਤੇ ਧਾਵਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਮਸ ਖਾਨ ਖੋਸ਼ਗੀ, ਦੁਆਬੇ ਦਾ ਫੌਜਦਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇਕ ਜ਼ਾਲਮ ਹਾਕਮ ਹੋਣ ਕਾਰਣ, ਆਲੇ ਦਵਾਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸਨ। ਉਸ ਵਕਤ ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਸੀ। ਸੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਵਾਲੇ ਪਾਸਿਉਂ ਹੀ ਸਿੱਖ ਫੌਜ' ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਖਾਲਸਾ ਫੌਜ ਨੇ ਰਾਹੋਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਲਾਗੇ ਬਾਣੀ, ਭੱਠਿਆਂ ਦੀ ਆੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਮੋਰਚੇ ਲਗਾ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।।ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਵਾਅ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਸਿੱਖ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਜੰਗੀ ਕਮਾਲ ਵੀ ਘਟ ਨਹੀ ਸੀ। ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਵਧਦਿਆਂ ਦੇਖ ਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣਾ ਮੁਨਾਸਿਬ ਸਮਝਿਆ। ਸ਼ਮਸ ਖਾਨ ਨੇ ਇਸ ਗਲ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ।ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਖਾਲਸਾ ਫੌਜ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਦਾਨ ਛੱਡ ਗਈ ਹੈ।ਸ਼ਮਸ ਖਾਨ ਜਿੱਤ ਦਾ ਢੋਲ ਵਜਾੳੇਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਖਾਲਸਾ ਫੌਜ ਦੀ ਇਹ ਵਿਊਂਤ ਬੰਧੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ ਖਾਨ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਿਆ। ਆਪਣੀ ਵਿਉਂਤਬੰਧੀ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਸਿੱਖ ਫੌਜ ਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, 12 ਅਕਤੂਬਰ 1710 ਨੂੰ ਰਾਹੋਂ ਵਿੱਖੇ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ' ਤੇ ਕਬਜਾ ਕਰ ਲਿਆ।